Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kureń

kureń, kureń, budan

poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.

Kureń to szałas myśliwski używany przez myśliwych do obserwacji i polowań. Jest to niewielka budowla z desek, częściowo przysypana ziemią. Kureń może być wykonany z drewna lub metalu, a jego wielkość może się różnić w zależności od potrzeb. Zazwyczaj ma kształt stożka lub walca, co ułatwia myśliwemu ukrycie się przed ofiarami.

Kurenie są często wykorzystywane do obserwacji ptaków i innych zwierząt łownych, pozwalając myśliwym skuteczniej planować swoje polowania. Ponadto służą do ochrony myśliwych przed warunkami atmosferycznymi. Często wykorzystuje się je także do polowań na dzikie zwierzęta, takie jak jelenie czy dziki.

W Polsce kurenie są szeroko stosowane przez myśliwych i stanowią istotny element tradycyjnej kultury łowieckiej. Ich konstrukcja umożliwia skuteczne prowadzenie polowań oraz pozwala na dyskretną obserwację zwierzyny łownej.

Kurenie są integralną częścią praktyk myśliwskich, umożliwiając skuteczne polowanie oraz zapewniając ochronę i komfort podczas długotrwałego obserwowania terenu łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kureń w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

korona

co najmniej trzy wierzchołkowe odnogi wieńca jelenia kończące tyki. W zależności od kształtu noszą rozmaite nazwy: dłoniasta, kandelabrowa, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta, łopaciasta (...)

koszyczek

plastykowy pojemnik, do którego wsypuje się śrut i wraz z nim wkłada do łuski. Koszyczek ma na celu zwiększenie skupienia.

kura

samica niektórych ptaków (w tym wszystkich kuraków).

kobylarz

stary, bardzo duży wilk.

kogut

samiec niektórych ptaków, w tym wszystkich kuraków.

karawan

pojazd służący do przewozu ubitej zwierzyny w czasie polowania.

kandelabrowa korona

zob. korona.

kuna leśna, tumak, kuna leśna, tumak (Martes martes L.)

gatunek z rodziny łasicowalych. Długość ciała 38-58 cm, ciężar 1-2 kg. Ubarwienie brunatnożółte, na spodzie szyi pomarańczowokremowa plama. Zamieszkuje lasy całej Polski. Porusza się (...)

klempa

samica łosia, łosza

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.