Definicja hasła: kwiczoł, drozd kwiczoł
- kwiczoł, drozd kwiczoł, kwiczoł, drozd kwiczoł (Turdus pilaris L.)
ptak z rodziny drozdów; grzbiet brązowy, głowa i kuper popielate, na stronie brzusznej brązowe plamy. Długość ciała 25 cm, rozpiętość skrzydeł 47 cm. Zamieszkuje lasy sosnowe i świerkowe przylegające do otwartych przestrzeni. Odżywia się owadami, ślimakami i dżdżownicami (w jesieni i w zimie jagodami). Gnieździ się w koronach drzew; samica wysiaduje 4-6 jaj przez 13-14 dni. Pisklęta są gniazdownikami, opuszczają gniazdo po 14 dniach. Ptak łowny.
Kwiczoł (Turdus pilaris) - ptak z rodziny drozdów (Turdidae) zamieszkujący lasy sosnowe i świerkowe, charakteryzujący się brązowym grzbietem, popielatą głową oraz brązowymi plamami na stronie brzusznej. Osobniki dorosłe mierzą około 25 cm długości ciała, a ich rozpiętość skrzydeł wynosi około 47 cm. Kwiczoł odżywia się owadami, ślimakami, dżdżownicami oraz jagodami w jesiennej i zimowej porze roku.
Gniazduje się w koronach drzew, gdzie samica wysiaduje zazwyczaj 4-6 jaj przez około 13-14 dni. Pisklęta są gniazdownikami, opuszczając gniazdo po 14 dniach od wyklucia. Gatunek ten jest uznawany za ptaka łownego, co oznacza możliwość polowania na niego przez myśliwych. Jednak ze względu na niewielkie rozmiary kwiczoła, polowanie na niego nie jest tak popularne jak w przypadku innych gatunków.
Kwiczoły odgrywają istotną rolę w ekosystemie lasów sosnowych i świerkowych poprzez kontrolę populacji owadów oraz stanowią ważne źródło pożywienia dla innych ptaków drapieżnych. Są również obiektem hodowli w ogrodach zoologicznych oraz prywatnych ogrodach. Ponadto, mogą zostać uznane za szkodniki ze względu na ich potencjalne uszkodzenia upraw czy sadzonek drzew.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kwiczoł, drozd kwiczoł w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kura
samica niektórych ptaków (w tym wszystkich kuraków).
- kufa
pysk psa myśliwskiego.
- karta stanowiskowa
kartka z kolejnymi numerami stanowisk w następujących po sobie miotach. Losowana na początku polowania zbiorowego ułatwia łowczemu sprawne i sprawiedliwe rozstawianie myśliwych.
- kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)
ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.
- kolba
końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).
- król polowania
tytuł przyznawany myśliwemu, który na danym polowaniu strzelił najwięcej zwierzyny.
- kocioł
sposób polowania na zające, polegający na otaczaniu terenu przez myśliwych rozdzielanych naganiaczami. Następnie myśliwi (wraz z naganiaczami) posuwają się koncentrycznie do środka (...)
- kuper
tylna część ciała ptaków.
- krzyżak
lis mający ciemne futro z czarną pręgą wzdłuż grzbietu i w poprzek przez łopatki.
- kszyk, bekas kszyk, baranek, kszyk, bekas kszyk, baranek (Capella gallinago L.)
ptak z rodziny brodźców. Jest nieco większy od szpaka, posiada długi dziób, skrajne sterówki rudoszare, brunatno pręgowane, brzuch biały. Po zerwaniu się z ziemi wydaje głos. Podczas lotu (...)