Definicja hasła: kitka
- kitka
bródka kozicy (trofeum).
Kitka to bródka kozicy, czyli część zwierzyny łownej stanowiąca trofeum, czyli różnego rodzaju element ozdobny, wykorzystywany np. do przyozdobienia wnętrz lub ubrania w formie broszki. Bródka kozicy (kitka) jest jednym z najbardziej charakterystycznych trofeów dla miłośników polowań na kozice. Jest to fragment fragment czaszki, a dokładniej oczodołu z nakrapianymi wyrostkami kostnymi, który posiada atrakcyjną estetykę i może być wykorzystywany jako ozdoba. Dla niektórych myśliwych zdobycie kitki stanowi istotny element tradycji łowieckiej i jest symbolem udanego polowania na daną zwierzynę. W niektórych regionach kolekcjonowanie kitki może mieć także wymiar kulturowy i społeczny.
Ponadto, kitka może być też ważnym elementem w kontekście oceny jakościowym trofeum podczas polowań oraz konkursów łowieckich. Myśliwi zwracają uwagę na wielkość, symetrię oraz ogólny wygląd kitki podczas jej oceniania. Odpowiednio wykonana i utrzymana kitka może również pełnić funkcję pamiątkową po udanym polowaniu czy wyjątkowej przygodzie łowieckiej.
Dodatkowo, ze względu na swoją dekoracyjność i specyficzny charakter kitki są cenione przez artystów rzeźbiarzy stosujących je jako inspirację do tworzenia dzieł sztuki ludowej lub dekoracyjnych elementów wnętrz. Kitki kozi są więc elementem o dużym znaczeniu zarówno dla myśliwych, jak i osób zainteresowanych sztuką i rzemiosłem artystycznym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kitka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kłaść
o myśliwym: celnym strzałem ubić zwierza.
- kapiszon, kapiszon, piston
dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)
- kulka
haczyk drewniany lub metalowy (niekiedy rogowy) służący do szybkiego patroszenia ptactwa (ważne w lecie podczas upałów).
- koryto dzicze
tor przejścia dzików w głębokim śniegu.
- kita
ogon lisa i wiewiórki.
- kotłowy
dawniej członek służby książęcej, zajmujący się żywieniem psów myśliwskich.
- koźlak
młode sarny do 1 roku życia
- kureń, kureń, budan
poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.
- kaliber
średnica lufy broni palnej. Dla broni gwintowanej podawany jest w milimetrach lub w calach (np. 7 mm lub 30 06). Kaliber broni śrutowej określa się liczbą kul ołowianych wielkości średnicy (...)
- kierdel
stado muflonów lub kozic.