Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kitka

kitka

bródka kozicy (trofeum).

Kitka to bródka kozicy, czyli część zwierzyny łownej stanowiąca trofeum, czyli różnego rodzaju element ozdobny, wykorzystywany np. do przyozdobienia wnętrz lub ubrania w formie broszki. Bródka kozicy (kitka) jest jednym z najbardziej charakterystycznych trofeów dla miłośników polowań na kozice. Jest to fragment fragment czaszki, a dokładniej oczodołu z nakrapianymi wyrostkami kostnymi, który posiada atrakcyjną estetykę i może być wykorzystywany jako ozdoba. Dla niektórych myśliwych zdobycie kitki stanowi istotny element tradycji łowieckiej i jest symbolem udanego polowania na daną zwierzynę. W niektórych regionach kolekcjonowanie kitki może mieć także wymiar kulturowy i społeczny.

Ponadto, kitka może być też ważnym elementem w kontekście oceny jakościowym trofeum podczas polowań oraz konkursów łowieckich. Myśliwi zwracają uwagę na wielkość, symetrię oraz ogólny wygląd kitki podczas jej oceniania. Odpowiednio wykonana i utrzymana kitka może również pełnić funkcję pamiątkową po udanym polowaniu czy wyjątkowej przygodzie łowieckiej.

Dodatkowo, ze względu na swoją dekoracyjność i specyficzny charakter kitki są cenione przez artystów rzeźbiarzy stosujących je jako inspirację do tworzenia dzieł sztuki ludowej lub dekoracyjnych elementów wnętrz. Kitki kozi są więc elementem o dużym znaczeniu zarówno dla myśliwych, jak i osób zainteresowanych sztuką i rzemiosłem artystycznym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kitka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kierdel

stado muflonów lub kozic.

kapiszon, kapiszon, piston

dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)

kudły

zmierzwiona długa sierść niedźwiedzia.

kokcielić

o pardwach i cietrzewiach: wydawać głos.

komora

klatka piersiowa zwierzyny grubej. Strzał na komorę jest najpewniejszy.

kapelusznik

staropolskie określenie bardzo starego odyńca.

karta stanowiskowa

kartka z kolejnymi numerami stanowisk w następujących po sobie miotach. Losowana na początku polowania zbiorowego ułatwia łowczemu sprawne i sprawiedliwe rozstawianie myśliwych.

kniejówka

1) trąbka myśliwska, przeważnie drewniana z kościanym ustnikiem, służąca do dawania sygnałów myśliwskich;
2) broń myśliwska kombinowana, o jednej lufie kulowej i jednej śrutowej (...)

kojec

wydzielone miejsce, przeznaczone do wychowu szczeniąt psów myśliwskich.

kokcydioza

niebezpieczna choroba kuropatw i bażantów, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju Eimeria. Zwalczanie polega na niszczeniu padłych ptaków i ostrej dezynfekcji ośrodków hodowlanych.