Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kitka

kitka

bródka kozicy (trofeum).

Kitka to bródka kozicy, czyli część zwierzyny łownej stanowiąca trofeum, czyli różnego rodzaju element ozdobny, wykorzystywany np. do przyozdobienia wnętrz lub ubrania w formie broszki. Bródka kozicy (kitka) jest jednym z najbardziej charakterystycznych trofeów dla miłośników polowań na kozice. Jest to fragment fragment czaszki, a dokładniej oczodołu z nakrapianymi wyrostkami kostnymi, który posiada atrakcyjną estetykę i może być wykorzystywany jako ozdoba. Dla niektórych myśliwych zdobycie kitki stanowi istotny element tradycji łowieckiej i jest symbolem udanego polowania na daną zwierzynę. W niektórych regionach kolekcjonowanie kitki może mieć także wymiar kulturowy i społeczny.

Ponadto, kitka może być też ważnym elementem w kontekście oceny jakościowym trofeum podczas polowań oraz konkursów łowieckich. Myśliwi zwracają uwagę na wielkość, symetrię oraz ogólny wygląd kitki podczas jej oceniania. Odpowiednio wykonana i utrzymana kitka może również pełnić funkcję pamiątkową po udanym polowaniu czy wyjątkowej przygodzie łowieckiej.

Dodatkowo, ze względu na swoją dekoracyjność i specyficzny charakter kitki są cenione przez artystów rzeźbiarzy stosujących je jako inspirację do tworzenia dzieł sztuki ludowej lub dekoracyjnych elementów wnętrz. Kitki kozi są więc elementem o dużym znaczeniu zarówno dla myśliwych, jak i osób zainteresowanych sztuką i rzemiosłem artystycznym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kitka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kapitalny

określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.

korale

1) inaczej brew;
2) inaczej kolczatka.

kosacz

stary cietrzew.

kwiat

ogon łosia, jelenia, daniela i jamy.

krycie

akt kopulacji u ssaków.

kocierz pieleszna

gniazdo lęgowe rysia.

klekotka

inaczej kołatka.

kosz

1) osłona wypleciona z wikliny, ustawiona przed stanowiskiem myśliwego (zob. stanowisko myśliwskie stałe);
2) (...)

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kopać

o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.