Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kosacz

kosacz

stary cietrzew.

Kosacz to stary ptak z rodziny kurowatych występujący w Eurazji. Ma charakterystyczne białe pióra na grzbiecie i brązowe skrzydła, ciemną głowę i szyję oraz białe plamy na skrzydłach. Kosacze są drapieżnikami, żywiącymi się głównie drobnymi ssakami, takimi jak myszy i szczury. Polują zarówno w dzień, jak i w nocy, a w okresie lęgowym tworzą małe stada.

Siedliska kosaczy obejmują różne środowiska, od otwartych łąk po gęste lasy. Potrafią szybko przystosować się do nowych warunków, co sprawia, że można je spotkać nawet w miejskich parkach. Mimo że czasami uważane są za szkodniki ze względu na polowanie na zwierzęta hodowlane, ich obecność może być pozytywna ze względu na regulację populacji innych szkodników.

Kosacze są istotnym elementem ekosystemu; ich rola polega nie tylko na regulacji populacji drobnych ssaków, lecz także na zapewnieniu równowagi w lokalnych ekosystemach. Dzięki wyjątkowemu upierzeniu i drapieżnemu trybowi życia stanowią istotny składnik fauny Europy oraz Azji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kosacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kwiat

ogon łosia, jelenia, daniela i jamy.

kluczka

odskok zwierza w bok podczas ucieczki.

kotwina

inaczej kotlina.

kula

gwarowe, pocisk do broni myśliwskiej służący do polowania na grubą zwierzynę. Dawniej ołowiany, okrągły do broni odprzodowej; obecnie cylindryczny z płaszczem pełnym lub półpłaszczem (...)

koźlę

młoda sarna do 1 roku życia, bez względu na płeć.

król polowania

tytuł przyznawany myśliwemu, który na danym polowaniu strzelił najwięcej zwierzyny.

kąpać się

o dzikach, jeleniach, łosiach: tarzać się w kałużach lub błocie.

konserwacja broni

jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten (...)

kwadruplet

cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.

komora gniazdowa

rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.