Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kosacz

kosacz

stary cietrzew.

Kosacz to stary ptak z rodziny kurowatych występujący w Eurazji. Ma charakterystyczne białe pióra na grzbiecie i brązowe skrzydła, ciemną głowę i szyję oraz białe plamy na skrzydłach. Kosacze są drapieżnikami, żywiącymi się głównie drobnymi ssakami, takimi jak myszy i szczury. Polują zarówno w dzień, jak i w nocy, a w okresie lęgowym tworzą małe stada.

Siedliska kosaczy obejmują różne środowiska, od otwartych łąk po gęste lasy. Potrafią szybko przystosować się do nowych warunków, co sprawia, że można je spotkać nawet w miejskich parkach. Mimo że czasami uważane są za szkodniki ze względu na polowanie na zwierzęta hodowlane, ich obecność może być pozytywna ze względu na regulację populacji innych szkodników.

Kosacze są istotnym elementem ekosystemu; ich rola polega nie tylko na regulacji populacji drobnych ssaków, lecz także na zapewnieniu równowagi w lokalnych ekosystemach. Dzięki wyjątkowemu upierzeniu i drapieżnemu trybowi życia stanowią istotny składnik fauny Europy oraz Azji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kosacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kokcielić

o pardwach i cietrzewiach: wydawać głos.

kurkówka

dawna broń myśliwska o zewnętrznych kurkach. Obecnie ponownie wyrabia się bogato zdobione nowoczesne kurkówki.

kielnia

inaczej plusk.

kot

nazwa zająca i rysia.

kureń, kureń, budan

poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kordelas

krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione (...)

kapa

inaczej kaptur.

kuropatwa, kuropatwa (Perdix perdix L.)

ptak z rzędu kuraków. Upierzenie samca szarobrązowe rdzawo poprzecznie pręgowane, spód ciała popielaty z ciemniejszymi kreskami oraz dużą brązową plamą w kształcie podkowy w dolnej (...)

kandelabrowa korona

zob. korona.