Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kosacz

kosacz

stary cietrzew.

Kosacz to stary ptak z rodziny kurowatych występujący w Eurazji. Ma charakterystyczne białe pióra na grzbiecie i brązowe skrzydła, ciemną głowę i szyję oraz białe plamy na skrzydłach. Kosacze są drapieżnikami, żywiącymi się głównie drobnymi ssakami, takimi jak myszy i szczury. Polują zarówno w dzień, jak i w nocy, a w okresie lęgowym tworzą małe stada.

Siedliska kosaczy obejmują różne środowiska, od otwartych łąk po gęste lasy. Potrafią szybko przystosować się do nowych warunków, co sprawia, że można je spotkać nawet w miejskich parkach. Mimo że czasami uważane są za szkodniki ze względu na polowanie na zwierzęta hodowlane, ich obecność może być pozytywna ze względu na regulację populacji innych szkodników.

Kosacze są istotnym elementem ekosystemu; ich rola polega nie tylko na regulacji populacji drobnych ssaków, lecz także na zapewnieniu równowagi w lokalnych ekosystemach. Dzięki wyjątkowemu upierzeniu i drapieżnemu trybowi życia stanowią istotny składnik fauny Europy oraz Azji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kosacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kudły

zmierzwiona długa sierść niedźwiedzia.

kolba

końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).

koźlak

młode sarny do 1 roku życia

kokcielić

o pardwach i cietrzewiach: wydawać głos.

kaczor

samiec dzikiej kaczki.

kordelas

krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione (...)

kądziel

obfite, długie owłosienie na karku, szyi i garbie żubra.

kabłąk

osłona spustu (spustów) w broni myśliwskiej.

korkowanie, korkowanie, dźwięk główny, glokanie, klaskanie

trzecia zwrotka pieśni głuszca.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.