Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: koryto dzicze

koryto dzicze

tor przejścia dzików w głębokim śniegu.

Koryto dzicze to ślad pozostawiony przez dzikie zwierzęta, zwłaszcza dziki czy sarny, na głębokim śniegu. Jest to szeroki i głęboki tor przejścia, który umożliwia zwierzętom swobodne poruszanie się w warunkach zimowych. Koryto dzicze tworzy się w miejscach, gdzie zwierzęta regularnie przechodzą, takich jak pola czy lasy.

Dla myśliwych koryto dzicze może być przydatnym narzędziem do śledzenia i odnajdywania zwierzyny. Obserwowanie śladów pozwala im określić obecność zwierzyny w okolicy oraz jej zachowanie. Ponadto koryto dzicze może być pomocne dla innych osób potrzebujących znaleźć trasę w głębokim śniegu.

Dodatkowo, dla naukowców badających zachowanie zwierzyny, koryto dzicze dostarcza cennych informacji na temat sposobów poruszania się i migracji zwierząt oraz ich preferencji dotyczących terenów życia. Analiza tych śladów pozwala również określić częstotliwość i odległość pokonywaną przez zwierzynę w trakcie podróży.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj koryto dzicze w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kobylarz

stary, bardzo duży wilk.

kluczka

odskok zwierza w bok podczas ucieczki.

kwiczenie

głos wydawany przez warchlaki.

kryza, kryza, rant

wystająca krawędź łuski naboju kulowego do broni łamanej, umożliwiająca wyciągnięcie łuski z komory nabojowej. Naboje z kryzą mają symbol R napisany po oznaczeniu kalibru i długości (...)

kęsy, kęsy, zajady

zęby ssaków drapieżnych.

kszyk, bekas kszyk, baranek, kszyk, bekas kszyk, baranek (Capella gallinago L.)

ptak z rodziny brodźców. Jest nieco większy od szpaka, posiada długi dziób, skrajne sterówki rudoszare, brunatno pręgowane, brzuch biały. Po zerwaniu się z ziemi wydaje głos. Podczas lotu (...)

kolba

końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).

kapitalny

określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.

kierdel

stado muflonów lub kozic.

król polowania

tytuł przyznawany myśliwemu, który na danym polowaniu strzelił najwięcej zwierzyny.