Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: koryto dzicze

koryto dzicze

tor przejścia dzików w głębokim śniegu.

Koryto dzicze to ślad pozostawiony przez dzikie zwierzęta, zwłaszcza dziki czy sarny, na głębokim śniegu. Jest to szeroki i głęboki tor przejścia, który umożliwia zwierzętom swobodne poruszanie się w warunkach zimowych. Koryto dzicze tworzy się w miejscach, gdzie zwierzęta regularnie przechodzą, takich jak pola czy lasy.

Dla myśliwych koryto dzicze może być przydatnym narzędziem do śledzenia i odnajdywania zwierzyny. Obserwowanie śladów pozwala im określić obecność zwierzyny w okolicy oraz jej zachowanie. Ponadto koryto dzicze może być pomocne dla innych osób potrzebujących znaleźć trasę w głębokim śniegu.

Dodatkowo, dla naukowców badających zachowanie zwierzyny, koryto dzicze dostarcza cennych informacji na temat sposobów poruszania się i migracji zwierząt oraz ich preferencji dotyczących terenów życia. Analiza tych śladów pozwala również określić częstotliwość i odległość pokonywaną przez zwierzynę w trakcie podróży.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj koryto dzicze w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kuna leśna, tumak, kuna leśna, tumak (Martes martes L.)

gatunek z rodziny łasicowalych. Długość ciała 38-58 cm, ciężar 1-2 kg. Ubarwienie brunatnożółte, na spodzie szyi pomarańczowokremowa plama. Zamieszkuje lasy całej Polski. Porusza się (...)

kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)

ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.

klatka szczeblasta

pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.

kołnierz

długie kędzierzawe piórka wokół szyi, wyrastające kogutom batalionów w okresie godowym. Cechuje je ogromna zmienność barwy i rysunku.

kołatka, kołatka, klekotka

przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.

korozja luf

uszkodzenie gładzi luf na skutek szkodliwego działania nieusuniętych resztek spalonego prochu.

kłańce

zęby wilka.

kolba

końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).

korkowanie, korkowanie, dźwięk główny, glokanie, klaskanie

trzecia zwrotka pieśni głuszca.

kudłacz

gwarowa nazwa niedźwiedzia.