Definicja hasła: kuraki, grzebiące
- kuraki, grzebiące, kuraki, grzebiące (Galliformes)
rząd ptaków obejmujący ok. 240 gatunków, przeważnie leśnych. W Polsce ze zwierząt łownych do kuraków należą: z rodziny głuszców - głuszec, cietrzew, jarząbek oraz z rodziny bażantów - kuropatwa, bażant i przepiórka.
Kuraki, grzebiące to ptaki z rodziny kuraków (Phasianidae), charakteryzujące się wykopującymi dziuplami w ziemi. Ptaki te zazwyczaj zamieszkują tereny leśne i podszycia leśnego oraz polany, a ich siedliska obejmują lasy liściaste, mieszane i iglaste, jak również łany traw i zboża. W Polsce do kuraków należą głównie gatunki z rodziny głuszczowatych (Tetraonidae) oraz bażantowatych (Phasianidae), takie jak głuszec, cietrzew, jarząbek, kuropatwa, bażant i przepiórka.
Kuraki grzebiące są istotnym elementem ekosystemu leśnego, ponieważ ich dziuple pełnią funkcję schronienia dla innych zwierząt. Mają długie nogi i szerokie skrzydła, co umożliwia im szybkie i efektywne poruszanie się między gałęziami drzew. Ich pióra są gładkie i błyszczące, a upierzenie najczęściej przybiera czarne lub brązowe barwy.
Kuraki grzebiące odżywiają się głównie owadami, ale także innymi małymi zwierzętami takimi jak ślimaki i larwy, a czasem spożywają nasiona i owoce. Polują one na swoje ofiary w lesie lub na łąkach poprzez czekanie na gałęziach lub na ziemi przed nagłym atakiem. Szybko się rozmnażają, a samice mogą składać od 2 do 6 jaj w jednym gnieździe.
Kuraki grzebiące występują zarówno w Polsce jak i na terenach Europy, Azji i Afryki Północnej. Ich obecność jest istotna dla zdrowia ekosystemów leśnych oraz jako obiekt myśliwski dla wielu myśliwych zajmujących się polowaniami zbiorowymi czy też indywidualnymi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kuraki, grzebiące w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kynologia myśliwska
nauka o psach myśliwskich. Zajmuje się biologią, rozwojem, pochodzeniem, hodowlą, układaniem i użytkowaniem psa myśliwskiego.
- kotłowy
dawniej członek służby książęcej, zajmujący się żywieniem psów myśliwskich.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- kominek
w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)
- kraczajka
przenośna podpórka do broni (inna nazwa: pastorał)
- kotka
samica rysia.
- kniazienie
odgłos wydawany przez przestraszonego zająca
- krzyżak
lis mający ciemne futro z czarną pręgą wzdłuż grzbietu i w poprzek przez łopatki.
- kapiszonówka, kapiszonówka, pistonówka
odprzodowa broń palna z zamkiem kapiszonowym, złożonym z kominka, czyli rurki doprowadzającej ogień do prochu znajdującego się w komorze lufy, i kurka sprężynowego z mechanizmem spustowym. (...)
- kotlina, kotlina, kotowina
małe zagłębienie w ziemi, stanowiące w okresie bezśnieżnym legowisko zająca.