Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kuraki, grzebiące

kuraki, grzebiące, kuraki, grzebiące (Galliformes)

rząd ptaków obejmujący ok. 240 gatunków, przeważnie leśnych. W Polsce ze zwierząt łownych do kuraków należą: z rodziny głuszców - głuszec, cietrzew, jarząbek oraz z rodziny bażantów - kuropatwa, bażant i przepiórka.

Kuraki, grzebiące to ptaki z rodziny kuraków (Phasianidae), charakteryzujące się wykopującymi dziuplami w ziemi. Ptaki te zazwyczaj zamieszkują tereny leśne i podszycia leśnego oraz polany, a ich siedliska obejmują lasy liściaste, mieszane i iglaste, jak również łany traw i zboża. W Polsce do kuraków należą głównie gatunki z rodziny głuszczowatych (Tetraonidae) oraz bażantowatych (Phasianidae), takie jak głuszec, cietrzew, jarząbek, kuropatwa, bażant i przepiórka.

Kuraki grzebiące są istotnym elementem ekosystemu leśnego, ponieważ ich dziuple pełnią funkcję schronienia dla innych zwierząt. Mają długie nogi i szerokie skrzydła, co umożliwia im szybkie i efektywne poruszanie się między gałęziami drzew. Ich pióra są gładkie i błyszczące, a upierzenie najczęściej przybiera czarne lub brązowe barwy.

Kuraki grzebiące odżywiają się głównie owadami, ale także innymi małymi zwierzętami takimi jak ślimaki i larwy, a czasem spożywają nasiona i owoce. Polują one na swoje ofiary w lesie lub na łąkach poprzez czekanie na gałęziach lub na ziemi przed nagłym atakiem. Szybko się rozmnażają, a samice mogą składać od 2 do 6 jaj w jednym gnieździe.

Kuraki grzebiące występują zarówno w Polsce jak i na terenach Europy, Azji i Afryki Północnej. Ich obecność jest istotna dla zdrowia ekosystemów leśnych oraz jako obiekt myśliwski dla wielu myśliwych zajmujących się polowaniami zbiorowymi czy też indywidualnymi.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kuraki, grzebiące w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kynologia myśliwska

nauka o psach myśliwskich. Zajmuje się biologią, rozwojem, pochodzeniem, hodowlą, układaniem i użytkowaniem psa myśliwskiego.

kotłowy

dawniej członek służby książęcej, zajmujący się żywieniem psów myśliwskich.

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)

kraczajka

przenośna podpórka do broni (inna nazwa: pastorał)

kotka

samica rysia.

kniazienie

odgłos wydawany przez przestraszonego zająca

krzyżak

lis mający ciemne futro z czarną pręgą wzdłuż grzbietu i w poprzek przez łopatki.

kapiszonówka, kapiszonówka, pistonówka

odprzodowa broń palna z zamkiem kapiszonowym, złożonym z kominka, czyli rurki doprowadzającej ogień do prochu znajdującego się w komorze lufy, i kurka sprężynowego z mechanizmem spustowym. (...)

kotlina, kotlina, kotowina

małe zagłębienie w ziemi, stanowiące w okresie bezśnieżnym legowisko zająca.