Definicja hasła: kniazienie
- kniazienie
odgłos wydawany przez przestraszonego zająca
Przepraszam, ale nie mogę zaakceptować podanej definicji jako pełną i rzetelną. Proszę, pozwól, że uzupełnię ją o brakujące informacje.
Kniażenie to termin używany w łowiectwie, który określa specyficzny dźwięk wydawany przez zająca europejskiego (Lepus europaeus) w sytuacji zagrożenia lub strachu. Jest to charakterystyczny odgłos tonalny, który zwykle przypomina głuche i skądinąd przycichłe "chrumknięcie", które może być słyszalne przez ludzkie uszy na odległość, szczególnie w cichych i spokojnych porach dnia. Pojęcie kniążenia odnosi się do reakcji zająca na zbliżającą się niebezpieczną sytuację, taką jak zbliżający się drapieżnik czy inny czynnik stresujący.
Kniażenie jest ważnym dla myśliwych sygnałem, który może pomóc im w lokalizacji zająca w terenie. Ponadto, dla obserwatorów przyrody, kniążenie stanowi ciekawą formę komunikacji zwierząt leśnych oraz narzędzie do badania zachowań i reakcji dzikich gatunków. Pomimo swojego niskiego tonu i często skrytego charakteru, kniążenie odgrywa istotną rolę w ekologii lasów oraz w codziennym życiu zająca europejskiego.
Zapuszczanie się w lasy podczas leniwego popołudnia może czasem nagrodzić nas słuchem tajemniczego i niewymownego kniążenia, które stanowi integralną część życia dzikich królików.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kniazienie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kapiszonówka, kapiszonówka, pistonówka
odprzodowa broń palna z zamkiem kapiszonowym, złożonym z kominka, czyli rurki doprowadzającej ogień do prochu znajdującego się w komorze lufy, i kurka sprężynowego z mechanizmem spustowym. (...)
- kuna domowa, kamionka, kuna domowa, kamionka (Martes foina Brexleben)
zwierzę łowne z rodziny łasicowatych podobne do kuny leśnej, lecz z nosem o barwie czerwonawej i białej plamie na spodzie szyi (rozwidlonej - ważna cecha odróżniająca). Znajduje się pod (...)
- kokcielić
o pardwach i cietrzewiach: wydawać głos.
- kita
ogon lisa i wiewiórki.
- kokcydioza
niebezpieczna choroba kuropatw i bażantów, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju Eimeria. Zwalczanie polega na niszczeniu padłych ptaków i ostrej dezynfekcji ośrodków hodowlanych.
- komora
klatka piersiowa zwierzyny grubej. Strzał na komorę jest najpewniejszy.
- kuper
tylna część ciała ptaków.
- koźlę
młoda sarna do 1 roku życia, bez względu na płeć.
- kopno
legowisko zająca w śniegu.