Definicja hasła: kapelusznik
- kapelusznik
staropolskie określenie bardzo starego odyńca.
Kapelusznik, zwany również jeżem wschodnim (Erinaceus roumanicus), to gatunek ssaka z rodziny jeżowatych. Zwierzę to występuje głównie w środkowej i wschodniej Europie, w tym również na obszarze Polski. Dorosły osobnik osiąga długość ciała do 20 cm oraz masę ciała do 0,5 kg. Jego charakterystycznym elementem jest stożkowaty pyszczek oraz pokryty kolcami grzbiet. Jak większość jeży, kapelusznik jest zwierzęciem nocnym, co oznacza, że preferuje aktywność w nocy. Podczas dnia ukrywa się w norach lub szczelinach skalnych.
Kapeluszniki zamieszkują głównie lasy liściaste i mieszane, a ich dieta składa się głównie z owadów, poza tym spożywają również jagody oraz grzyby. Żywiąc się owadami, pełnią istotną rolę ekologiczną jako naturalny regulator populacji szkodników roślin. Zwierzęta te mają niski współczynnik rozmnażania oraz wysoką śmiertelność młodych osobników ze względu na wiele zagrożeń ze strony drapieżników oraz ruchu drogowego.
Kapeluszniki są objęte ochroną prawną przez polskie prawo łowieckie. Chronienie tego gatunku ma fundamentalne znaczenie dla zachowania równowagi ekologicznej w lasach liściastych i mieszanych. Podejmowane działania ochronne i edukacyjne mają na celu zwiększenie szans na przetrwanie tych małych ssaków oraz utrzymanie bioróżnorodności ekosystemów leśnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kapelusznik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kokcielić
o pardwach i cietrzewiach: wydawać głos.
- kąpać się
o dzikach, jeleniach, łosiach: tarzać się w kałużach lub błocie.
- kłapać
o dziku: głośno ocierać szable o fajki.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- karta stanowiskowa
kartka z kolejnymi numerami stanowisk w następujących po sobie miotach. Losowana na początku polowania zbiorowego ułatwia łowczemu sprawne i sprawiedliwe rozstawianie myśliwych.
- kreślić
o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.
- korona
co najmniej trzy wierzchołkowe odnogi wieńca jelenia kończące tyki. W zależności od kształtu noszą rozmaite nazwy: dłoniasta, kandelabrowa, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta, łopaciasta (...)
- koryto dzicze
tor przejścia dzików w głębokim śniegu.
- komora nabojowa
część lufy, do której wkłada się nabój. Długość komory nabojowej jest wybita razem z kalibrem na zewnętrznej jej stronie (np. 12/70 oznacza, że komora nabojowa ma 70 mm dlugości). W (...)