Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kapelusznik

kapelusznik

staropolskie określenie bardzo starego odyńca.

Kapelusznik, zwany również jeżem wschodnim (Erinaceus roumanicus), to gatunek ssaka z rodziny jeżowatych. Zwierzę to występuje głównie w środkowej i wschodniej Europie, w tym również na obszarze Polski. Dorosły osobnik osiąga długość ciała do 20 cm oraz masę ciała do 0,5 kg. Jego charakterystycznym elementem jest stożkowaty pyszczek oraz pokryty kolcami grzbiet. Jak większość jeży, kapelusznik jest zwierzęciem nocnym, co oznacza, że preferuje aktywność w nocy. Podczas dnia ukrywa się w norach lub szczelinach skalnych.

Kapeluszniki zamieszkują głównie lasy liściaste i mieszane, a ich dieta składa się głównie z owadów, poza tym spożywają również jagody oraz grzyby. Żywiąc się owadami, pełnią istotną rolę ekologiczną jako naturalny regulator populacji szkodników roślin. Zwierzęta te mają niski współczynnik rozmnażania oraz wysoką śmiertelność młodych osobników ze względu na wiele zagrożeń ze strony drapieżników oraz ruchu drogowego.

Kapeluszniki są objęte ochroną prawną przez polskie prawo łowieckie. Chronienie tego gatunku ma fundamentalne znaczenie dla zachowania równowagi ekologicznej w lasach liściastych i mieszanych. Podejmowane działania ochronne i edukacyjne mają na celu zwiększenie szans na przetrwanie tych małych ssaków oraz utrzymanie bioróżnorodności ekosystemów leśnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kapelusznik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kszyk, bekas kszyk, baranek, kszyk, bekas kszyk, baranek (Capella gallinago L.)

ptak z rodziny brodźców. Jest nieco większy od szpaka, posiada długi dziób, skrajne sterówki rudoszare, brunatno pręgowane, brzuch biały. Po zerwaniu się z ziemi wydaje głos. Podczas lotu (...)

kłaść

o myśliwym: celnym strzałem ubić zwierza.

kotka

samica rysia.

kotłowy

dawniej członek służby książęcej, zajmujący się żywieniem psów myśliwskich.

kopać

o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.

kaptur, kaptur, kapa, karnal

nakrycie głowy ptaka łowczego, mające na celu zasłonięcie oczu podczas łowów. W ten sposób nie może on atakować zwierzyny, której myśliwy nie chce zdobyć. Kaptur myśliwy zdejmuje (...)

kurek

w broni myśliwskiej część zamka, która uderza w iglicę (zob. zamek).

koźlak

młode sarny do 1 roku życia

kopyra

gwarowa nazwa zająca.

kapa

inaczej kaptur.