Definicja hasła: kocioł
- kocioł
sposób polowania na zające, polegający na otaczaniu terenu przez myśliwych rozdzielanych naganiaczami. Następnie myśliwi (wraz z naganiaczami) posuwają się koncentrycznie do środka strzelając do płoszonych zajęcy. Po dojściu na odległość ok. 200 m od centrum myśliwi zatrzymują się. Naganka wchodzi do kotła i płoszy zające. Myśliwi strzelają wówczas wyłącznie do tyłu.
Kocioł jest jednym z najstarszych i najbardziej tradycyjnych sposobów polowania, wywodzącym się już z czasów starożytnych. Współcześnie stosowany głównie do polowania na zające, może być również wykorzystywany do polowania na inne gryzonie, takie jak lisy i szopy. Aby skutecznie przeprowadzić kocioł, myśliwi muszą wcześniej odpowiednio przygotować teren. Jest to proces skomplikowany, wymagający właściwego rozlokowania naganiaczy wokół terenu w celu odstraszania zwierząt.
Po przygotowaniu terenu myśliwi rozpoczynają powolne posuwanie się koncentrycznie do środka, strzelając do płoszonych zajęcy. Gdy osiągną odległość około 200 metrów od centrum, naganiacze wchodzą do "kotła" i płoszą zające, natomiast myśliwi strzelają wtedy tylko do tyłu, aby uniknąć postrzału naganiaczy. Kocioł jest uznawany za skuteczną metodę polowania, jednakże posiada pewne wady. Przede wszystkim jest bardzo czasochłonny i może trwać nawet kilka godzin. Ponadto wykonanie kocioła może być trudne w dużym terenie lub gdy liczba uczestniczących myśliwych jest ograniczona.
Kocioł jest często postrzegany przez myśliwych jako tradycyjna forma polowania, niosąca ze sobą zarówno elementy sztuki łowieckiej, jak i grupowej współpracy. Jednocześnie istnieje świadomość konieczności zachowania równowagi między losem zwierząt a potrzebami obecnego pokolenia ludzi. Dlatego też kocioł stanowi integralną część bogatej tradycji łowieckiej, która narazie na przestrzeni wieków dostosowywała się do zmieniających się uwarunkowań społeczno-środowiskowych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kocioł w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)
ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.
- kokanie
głos wydawany przez cieciorkę.
- kokcydioza
niebezpieczna choroba kuropatw i bażantów, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju Eimeria. Zwalczanie polega na niszczeniu padłych ptaków i ostrej dezynfekcji ośrodków hodowlanych.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- koziołek aportowy
drewniany wałek cieńszy w środku, służący do nauki prawidłowego aportowania młodych psów myśliwskich.
- kuwiek
piszczałka do wabienia ptaków.
- korkowanie, korkowanie, dźwięk główny, glokanie, klaskanie
trzecia zwrotka pieśni głuszca.
- kwoktać
o samicy głuszca lub cietrzewia: wydawać głos.
- kuna domowa, kamionka, kuna domowa, kamionka (Martes foina Brexleben)
zwierzę łowne z rodziny łasicowatych podobne do kuny leśnej, lecz z nosem o barwie czerwonawej i białej plamie na spodzie szyi (rozwidlonej - ważna cecha odróżniająca). Znajduje się pod (...)
- kobylarz
stary, bardzo duży wilk.