Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: koźlak

koźlak

młode sarny do 1 roku życia

Koźlak to młoda samica sarny lub jelenia, która nie przekroczyła jeszcze 1 roku życia. Koźlaki są charakterystyczne ze względu na swoje mniejsze rozmiary i delikatne budowy ciała w porównaniu z dorosłymi osobnikami. Ich futro jest gładkie i lśniące, a uszy są proporcjonalnie dłuższe niż u saren lub jeleni dorosłych. Te młode zwierzęta są aktywne i ruchliwe, zachowując się podobnie do dorosłych osobników. Żywią się głównie trawą i innymi roślinami, choć mogą też spożywać owady i inne małe zwierzęta.

W kontekście łowieckim koźlaki są istotnym elementem ekosystemu. Ich obecność wpływa na równowagę biologiczną w danym obszarze naturalnym. Ze względu na ich młody wiek, polowanie na koźlaki jest uważane za nieetyczne i nielegalne w wielu krajach. W trosce o ochronę tych małych zwierząt istnieją też ograniczenia dotyczące polowań na koźlaki w niektórych rejonach, mające na celu zapobieganie nadmiernemu wybieraniu populacji.

Koźlak jest istotnym elementem dla zrównoważonego funkcjonowania ekosystemu lasów oraz terenów leśnych. Jego preferencje żywieniowe oraz zachowanie wpływają zarówno na roślinność jak i inne zwierzęta zamieszkujące dany obszar naturalny. Dla ochrony gatunku ważna jest edukacja dotycząca znaczenia zachowania koźlaków dla przyrody oraz respektowania prawa chroniącego je przed polowaniami.

Warto także podkreślić, że pojęcie koźlaka odnosi się również do młodych samców dzika postarzanych w okresie jesienno-zimowym, jednakże w dzisiejszym kontekście najczęściej używane jest w odniesieniu do młodych saren czy jeleni.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj koźlak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kapelusznik

staropolskie określenie bardzo starego odyńca.

kocioł

sposób polowania na zające, polegający na otaczaniu terenu przez myśliwych rozdzielanych naganiaczami. Następnie myśliwi (wraz z naganiaczami) posuwają się koncentrycznie do środka (...)

kądziel

obfite, długie owłosienie na karku, szyi i garbie żubra.

kołnierz

długie kędzierzawe piórka wokół szyi, wyrastające kogutom batalionów w okresie godowym. Cechuje je ogromna zmienność barwy i rysunku.

karawan

pojazd służący do przewozu ubitej zwierzyny w czasie polowania.

karma

pokarm dla zwierzyny dostarczany przez myśliwych. Dzieli się ją na: 1) objętościowo suchą: siano, słoma, liściarka, pędy;
2) objętościowo soczystą: ziemniaki, buraki, topinambur, (...)

krzyżówka, krzyżówka (Anas platyrhyn- chos L.)

największa i najpospolitsza z kaczek występujących w naszym kraju, należąca do kaczek właściwych. Kaczor w szacie godowej ma głowę czarno- zieloną z białą obrączką na szyi, (...)

kocica

samica zająca.

kapitalny

określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.

kwilić

o ptakach drapieżnych: wydawać głos.