Definicja hasła: kordelas
- kordelas
krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione ornamentacją o tematyce myśliwskiej. Kordelasy weszły do użytku w XVIII wieku i przetrwały do XX w.
Kordelas to biała broń myśliwska, charakteryzująca się długim, prostym ostrzem wykonanym z wysokiej jakości stali. Rękojeść kordelasa wykonana jest zazwyczaj z rogu lub innego tworzywa, często ozdobiona ornamentacją nawiązującą do motywów myśliwskich. Służy on do dobijania grubej zwierzyny, takiej jak dziki czy jelenie. Kordelas pojawił się w XVIII wieku i był popularnym narzędziem myśliwskim aż do XX wieku.
Kordelasy stanowią symbol tradycyjnego myślistwa i są uznawane za cenne przedmioty kolekcjonerskie, które obecnie często wystawiane są na pokazach broni myśliwskiej. W przeszłości były one zdobionymi okuciami pochwy w oryginalnych wykonaniach XIX-wiecznych kordelasów, które dodatkowo wzbogacano elementami jak: naturalne kości, korale i kamienie szlachetne.
Jako broń myśliwska kordelas miał również znaczenie symboliczne, będąc symbolem siły i odwagi myśliwego. Z tego względu był on ceniony nie tylko jako skuteczne narzędzie, lecz także jako reprezentacja wartości charakterystycznych dla łowieckiego sposobu życia. Dziś kordelasy wciąż budzą zainteresowanie ze względu na swoją historyczną wartość oraz walory rzemieślnicze.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kordelas w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kudły
zmierzwiona długa sierść niedźwiedzia.
- kożuch
futro zająca lub muflona.
- kitka
bródka kozicy (trofeum).
- klapak
młoda jeszcze nielotna kaczka.
- kuper
tylna część ciała ptaków.
- kabłąk
osłona spustu (spustów) w broni myśliwskiej.
- kwadruplet
cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.
- kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)
ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.
- kołatka, kołatka, klekotka
przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.
- klaskanie
inaczej korkowanie.