Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: konserwacja broni

konserwacja broni

jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten zabezpiecza również przed korozją. Pozostałe części smaruje się zwykłą oliwą. Iglice w broni należy spuścić (napięte iglice powodują osłabienie sprężyn). Przed następnym użyciem broń należy koniecznie dokładnie wyczyścić.

Konserwacja broni to kompleksowy proces pielęgnacji i utrzymania broni palnej, mający na celu zapewnienie jej długotrwałego i sprawnego działania. Podstawowym elementem konserwacji broni jest dokładne oczyszczenie komory nabojowej, lufy oraz pozostałych części mechanicznych ze wszelkich zanieczyszczeń, takich jak resztki prochu czy osadki po wystrzale.

Następnym krokiem jest aplikacja odpowiedniego smaru neutralizującego działanie mas powybuchowych, który zapobiega korozji oraz utrzymanie iglic w dobrej kondycji. Pozostałe części broni, takie jak mechanizmy spustowe czy elementy zamka, należy smarować specjalną oliwą lub tłuszczem, które zapewnią odpowiednie funkcjonowanie i zabezpieczenie przed rdzą.

Nie bez znaczenia jest również kontrola stanu technicznego iglic oraz sprężyn, które wymagają regularnej konserwacji i ewentualnej wymiany w przypadku ich zużycia. Konserwacja broni należy do obowiązkowych czynności myśliwego bądź strzelca sportowego, ponieważ gwarantuje nie tylko sprawne działanie broni, ale przede wszystkim bezpieczeństwo podczas jej użytkowania.

Pamiętajmy również o konieczności dokładnego wyczyszczenia broni przed każdym kolejnym użyciem i przechowywania jej w odpowiednich warunkach, aby uniknąć uszkodzeń mechanicznych oraz zachować jej trwałość na wiele lat.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj konserwacja broni w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)

kuropatwa, kuropatwa (Perdix perdix L.)

ptak z rzędu kuraków. Upierzenie samca szarobrązowe rdzawo poprzecznie pręgowane, spód ciała popielaty z ciemniejszymi kreskami oraz dużą brązową plamą w kształcie podkowy w dolnej (...)

kolba

końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).

kamionka

inaczej kuna domowa.

kitka

bródka kozicy (trofeum).

kultura łowiecka

całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)

kwiczoł, drozd kwiczoł, kwiczoł, drozd kwiczoł (Turdus pilaris L.)

ptak z rodziny drozdów; grzbiet brązowy, głowa i kuper popielate, na stronie brzusznej brązowe plamy. Długość ciała 25 cm, rozpiętość skrzydeł 47 cm. Zamieszkuje lasy sosnowe i (...)

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)

korozja luf

uszkodzenie gładzi luf na skutek szkodliwego działania nieusuniętych resztek spalonego prochu.

kordelas

krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione (...)