Definicja hasła: konserwacja broni
- konserwacja broni
jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten zabezpiecza również przed korozją. Pozostałe części smaruje się zwykłą oliwą. Iglice w broni należy spuścić (napięte iglice powodują osłabienie sprężyn). Przed następnym użyciem broń należy koniecznie dokładnie wyczyścić.
Konserwacja broni to kompleksowy proces pielęgnacji i utrzymania broni palnej, mający na celu zapewnienie jej długotrwałego i sprawnego działania. Podstawowym elementem konserwacji broni jest dokładne oczyszczenie komory nabojowej, lufy oraz pozostałych części mechanicznych ze wszelkich zanieczyszczeń, takich jak resztki prochu czy osadki po wystrzale.
Następnym krokiem jest aplikacja odpowiedniego smaru neutralizującego działanie mas powybuchowych, który zapobiega korozji oraz utrzymanie iglic w dobrej kondycji. Pozostałe części broni, takie jak mechanizmy spustowe czy elementy zamka, należy smarować specjalną oliwą lub tłuszczem, które zapewnią odpowiednie funkcjonowanie i zabezpieczenie przed rdzą.
Nie bez znaczenia jest również kontrola stanu technicznego iglic oraz sprężyn, które wymagają regularnej konserwacji i ewentualnej wymiany w przypadku ich zużycia. Konserwacja broni należy do obowiązkowych czynności myśliwego bądź strzelca sportowego, ponieważ gwarantuje nie tylko sprawne działanie broni, ale przede wszystkim bezpieczeństwo podczas jej użytkowania.
Pamiętajmy również o konieczności dokładnego wyczyszczenia broni przed każdym kolejnym użyciem i przechowywania jej w odpowiednich warunkach, aby uniknąć uszkodzeń mechanicznych oraz zachować jej trwałość na wiele lat.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj konserwacja broni w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kwiat
ogon łosia, jelenia, daniela i jamy.
- kryteria odstrzału jeleni
podział byków na klasy wiekowe:
klasa I - 1-4 poroże (do 5 roku życia),
klasa II - 5-9 poroże (6-10 roku życia),
klasa III - 10 poroże i starsze (od 11 roku życia),
(...)
- kłapać
o dziku: głośno ocierać szable o fajki.
- kroczyć
o zwierzynie: iść stępa.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- komora nabojowa
część lufy, do której wkłada się nabój. Długość komory nabojowej jest wybita razem z kalibrem na zewnętrznej jej stronie (np. 12/70 oznacza, że komora nabojowa ma 70 mm dlugości). W (...)
- klępa, klępa, łosza
samica łosia.
- krakwa, krakwa (Anas strepera L.)
ptak z rzędu blaszkodziobych, należący do kaczek właściwych. Długość ciała 49-51 cm, rozpiętość skrzydeł 82-85 cm, ciężar ciała około 0,5 kg. Samiec w upierzeniu godowym jest (...)
- kwadruplet
cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.