Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: konserwacja broni

konserwacja broni

jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten zabezpiecza również przed korozją. Pozostałe części smaruje się zwykłą oliwą. Iglice w broni należy spuścić (napięte iglice powodują osłabienie sprężyn). Przed następnym użyciem broń należy koniecznie dokładnie wyczyścić.

Konserwacja broni to kompleksowy proces pielęgnacji i utrzymania broni palnej, mający na celu zapewnienie jej długotrwałego i sprawnego działania. Podstawowym elementem konserwacji broni jest dokładne oczyszczenie komory nabojowej, lufy oraz pozostałych części mechanicznych ze wszelkich zanieczyszczeń, takich jak resztki prochu czy osadki po wystrzale.

Następnym krokiem jest aplikacja odpowiedniego smaru neutralizującego działanie mas powybuchowych, który zapobiega korozji oraz utrzymanie iglic w dobrej kondycji. Pozostałe części broni, takie jak mechanizmy spustowe czy elementy zamka, należy smarować specjalną oliwą lub tłuszczem, które zapewnią odpowiednie funkcjonowanie i zabezpieczenie przed rdzą.

Nie bez znaczenia jest również kontrola stanu technicznego iglic oraz sprężyn, które wymagają regularnej konserwacji i ewentualnej wymiany w przypadku ich zużycia. Konserwacja broni należy do obowiązkowych czynności myśliwego bądź strzelca sportowego, ponieważ gwarantuje nie tylko sprawne działanie broni, ale przede wszystkim bezpieczeństwo podczas jej użytkowania.

Pamiętajmy również o konieczności dokładnego wyczyszczenia broni przed każdym kolejnym użyciem i przechowywania jej w odpowiednich warunkach, aby uniknąć uszkodzeń mechanicznych oraz zachować jej trwałość na wiele lat.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj konserwacja broni w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kara myśliwska

ukaranie myśliwego za wykroczenie przeciwko przepisom łowieckim, jak również przeciwko etyce, czy nawet językowi łowieckiemu.

kołatka, kołatka, klekotka

przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.

klatka szczeblasta

pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.

kurek

w broni myśliwskiej część zamka, która uderza w iglicę (zob. zamek).

kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)

ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.

koło łowieckie

podstawowa komórka organizacyjna PZŁ. Zrzesza myśliwych członków PZŁ i dzierżawi obwód łowiecki, na którym prowadzi gospodarkę łowiecką. Koło łowieckie liczy przeważnie od 15 do 30 (...)

krakwa, krakwa (Anas strepera L.)

ptak z rzędu blaszkodziobych, należący do kaczek właściwych. Długość ciała 49-51 cm, rozpiętość skrzydeł 82-85 cm, ciężar ciała około 0,5 kg. Samiec w upierzeniu godowym jest (...)

kapiszon, kapiszon, piston

dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)

kwakanie

głos wydawany przez dzikie kaczki.

kula

gwarowe, pocisk do broni myśliwskiej służący do polowania na grubą zwierzynę. Dawniej ołowiany, okrągły do broni odprzodowej; obecnie cylindryczny z płaszczem pełnym lub półpłaszczem (...)