Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kwiel

kwiel

gwizdek służący do przywabiania ptaka łowczego

Kwiel to specjalny gwizdek używany do przywoływania ptaków łowczych. Jest to narzędzie wydające dźwięki o różnych tonach i częstotliwościach, które mają za zadanie przyciągnąć ptaka łowczego do określonego miejsca. Kwiele mogą być wykonane z różnych materiałów, takich jak drewno, metal lub plastik, a niektóre posiadają specjalne ustniki umożliwiające uzyskanie różnorodnych dźwięków.

W praktyce, kwiel jest bardzo przydatnym narzędziem dla myśliwych, bowiem umożliwia im przyciągnięcie ptaka łowczego w wybrane miejsce, ułatwiając w ten sposób polowanie. Ponadto, kwiel może być również wykorzystywany do treningu ptaków łowczych, ucząc je wykonywania określonych poleceń.

Jednak korzystanie z kwielu wymaga odpowiedniej wprawy i umiejętności ze strony myśliwego – konieczna jest umiejętność właściwej manipulacji gwizdkiem oraz regulacji dźwięku w celu uzyskania pożądanego efektu. W związku z tym korzystanie z kwielu może stanowić pewne wyzwanie dla początkujących myśliwych i wymagać pewnej praktyki i cierpliwości.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kwiel w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kwiatek

biała sierść na końcu ogona lisa

kłusownictwo

nielegalne wchodzenie w posiadanie zwierzyny.

kurek

w broni myśliwskiej część zamka, która uderza w iglicę (zob. zamek).

kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)

ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.

komora nabojowa

część lufy, do której wkłada się nabój. Długość komory nabojowej jest wybita razem z kalibrem na zewnętrznej jej stronie (np. 12/70 oznacza, że komora nabojowa ma 70 mm dlugości). W (...)

krzyżak

lis mający ciemne futro z czarną pręgą wzdłuż grzbietu i w poprzek przez łopatki.

kolczykowanie

znakowanie zwierzyny specjalnymi znaczkami do celów naukowych.

knoty

odchody głuszca.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kobylarz

stary, bardzo duży wilk.