Definicja hasła: kwiel
- kwiel
gwizdek służący do przywabiania ptaka łowczego
Kwiel to specjalny gwizdek używany do przywoływania ptaków łowczych. Jest to narzędzie wydające dźwięki o różnych tonach i częstotliwościach, które mają za zadanie przyciągnąć ptaka łowczego do określonego miejsca. Kwiele mogą być wykonane z różnych materiałów, takich jak drewno, metal lub plastik, a niektóre posiadają specjalne ustniki umożliwiające uzyskanie różnorodnych dźwięków.
W praktyce, kwiel jest bardzo przydatnym narzędziem dla myśliwych, bowiem umożliwia im przyciągnięcie ptaka łowczego w wybrane miejsce, ułatwiając w ten sposób polowanie. Ponadto, kwiel może być również wykorzystywany do treningu ptaków łowczych, ucząc je wykonywania określonych poleceń.
Jednak korzystanie z kwielu wymaga odpowiedniej wprawy i umiejętności ze strony myśliwego – konieczna jest umiejętność właściwej manipulacji gwizdkiem oraz regulacji dźwięku w celu uzyskania pożądanego efektu. W związku z tym korzystanie z kwielu może stanowić pewne wyzwanie dla początkujących myśliwych i wymagać pewnej praktyki i cierpliwości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kwiel w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kołatka, kołatka, klekotka
przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.
- korkociągi
parostki rogacza skręcone na ogół na skutek motylicy wątrobowej.
- komora nabojowa
część lufy, do której wkłada się nabój. Długość komory nabojowej jest wybita razem z kalibrem na zewnętrznej jej stronie (np. 12/70 oznacza, że komora nabojowa ma 70 mm dlugości). W (...)
- karmicy
służebnicy książęcy, zajmujący się karmieniem psów myśliwskich.
- kaczki
nazwa obejmująca szereg gatunków z rzędu blaszkodziobych. Dzielimy je na kaczki właściwe, czyli pływające, oraz grążyce.
- krzyk
głos dzikich gęsi i łabędzi.
- kopyra
gwarowa nazwa zająca.
- kluczka
odskok zwierza w bok podczas ucieczki.
- kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)
ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.
- kopać
o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.