Definicja hasła: karmicy
- karmicy
służebnicy książęcy, zajmujący się karmieniem psów myśliwskich.
Karmicy to służebnicy książęcy, których głównym zadaniem jest karmienie psów myśliwskich. Pełnią oni istotną rolę w organizacji polowania oraz dbają o kondycję i zdrowie psów na co dzień. Ich praca polega na regularnym dostarczaniu odpowiedniej ilości pokarmu oraz dbałości o higienę zwierząt, co stanowi niezwykle istotny element prawidłowej opieki nad psami myśliwskimi.
Karmicy powinni posiadać wiedzę na temat potrzeb żywieniowych psów myśliwskich oraz umiejętności związane z przygotowywaniem i podawaniem odpowiedniego pokarmu. Współpracują także z innymi członkami załogi myśliwskiej, takimi jak myśliwi, aby zapewnić pełne wsparcie dla psów w czasie polowań.
Ponadto, karmicy muszą być odpowiedzialni za utrzymanie czystości miejsc przebywania psów oraz zapewnienie im odpowiednich warunków bytowania. Ich obowiązkiem jest również monitorowanie zdrowia zwierząt i zgłaszanie wszelkich problemów weterynarzowi bądź innym odpowiednim osobom.
W kontekście historycznym, karmicy odgrywali istotną rolę jako kluczowi członkowie załogi książęcej, odpowiadając nie tylko za dobre samopoczucie psów, ale też często za organizację całego zaplecza łowieckiego. Dziś ich rola może się różnić w zależności od specyfiki danego polowania lub miejsca pracy - jednak ich głównym zadaniem pozostaje troska o psy myśliwskie i zapewnienie im właściwej opieki.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj karmicy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)
ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.
- kuna leśna, tumak, kuna leśna, tumak (Martes martes L.)
gatunek z rodziny łasicowalych. Długość ciała 38-58 cm, ciężar 1-2 kg. Ubarwienie brunatnożółte, na spodzie szyi pomarańczowokremowa plama. Zamieszkuje lasy całej Polski. Porusza się (...)
- kwiczoł, drozd kwiczoł, kwiczoł, drozd kwiczoł (Turdus pilaris L.)
ptak z rodziny drozdów; grzbiet brązowy, głowa i kuper popielate, na stronie brzusznej brązowe plamy. Długość ciała 25 cm, rozpiętość skrzydeł 47 cm. Zamieszkuje lasy sosnowe i (...)
- kołnierz
długie kędzierzawe piórka wokół szyi, wyrastające kogutom batalionów w okresie godowym. Cechuje je ogromna zmienność barwy i rysunku.
- krechtanie
głos wydawany przez głuszce podczas zapadów.
- kapelusznik
staropolskie określenie bardzo starego odyńca.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- kapiszon, kapiszon, piston
dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)
- kwiat
ogon łosia, jelenia, daniela i jamy.
- kotlina, kotlina, kotowina
małe zagłębienie w ziemi, stanowiące w okresie bezśnieżnym legowisko zająca.