Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: karmicy

karmicy

służebnicy książęcy, zajmujący się karmieniem psów myśliwskich.

Karmicy to służebnicy książęcy, których głównym zadaniem jest karmienie psów myśliwskich. Pełnią oni istotną rolę w organizacji polowania oraz dbają o kondycję i zdrowie psów na co dzień. Ich praca polega na regularnym dostarczaniu odpowiedniej ilości pokarmu oraz dbałości o higienę zwierząt, co stanowi niezwykle istotny element prawidłowej opieki nad psami myśliwskimi.

Karmicy powinni posiadać wiedzę na temat potrzeb żywieniowych psów myśliwskich oraz umiejętności związane z przygotowywaniem i podawaniem odpowiedniego pokarmu. Współpracują także z innymi członkami załogi myśliwskiej, takimi jak myśliwi, aby zapewnić pełne wsparcie dla psów w czasie polowań.

Ponadto, karmicy muszą być odpowiedzialni za utrzymanie czystości miejsc przebywania psów oraz zapewnienie im odpowiednich warunków bytowania. Ich obowiązkiem jest również monitorowanie zdrowia zwierząt i zgłaszanie wszelkich problemów weterynarzowi bądź innym odpowiednim osobom.

W kontekście historycznym, karmicy odgrywali istotną rolę jako kluczowi członkowie załogi książęcej, odpowiadając nie tylko za dobre samopoczucie psów, ale też często za organizację całego zaplecza łowieckiego. Dziś ich rola może się różnić w zależności od specyfiki danego polowania lub miejsca pracy - jednak ich głównym zadaniem pozostaje troska o psy myśliwskie i zapewnienie im właściwej opieki.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj karmicy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kuwiek

piszczałka do wabienia ptaków.

kuraki, grzebiące, kuraki, grzebiące (Galliformes)

rząd ptaków obejmujący ok. 240 gatunków, przeważnie leśnych. W Polsce ze zwierząt łownych do kuraków należą: z rodziny głuszców - głuszec, cietrzew, jarząbek oraz z rodziny (...)

kudły

zmierzwiona długa sierść niedźwiedzia.

klaskanie

inaczej korkowanie.

krektun

młody jednoroczny głuszec, nie biorący czynnego udziału w tokowisku.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kniazić

o zającu: wydawać głos przerażenia podobny do płaczu dziecka.

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)

kita

ogon lisa i wiewiórki.

kocić się

o samicach rysia, sarny, muflona, kozicy, zająca i królika: wydawać potomstwo na świat.