Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kwiczenie

kwiczenie

głos wydawany przez warchlaki.

Kwiczenie – dźwięk wydawany przez warchlaki, charakterystyczny dla tego gatunku ptaków, podobny do śpiewu i słyszalny zwłaszcza wieczorem i wczesnym rankiem. Głos ten jest zazwyczaj wydawany przez samca celem oznaczenia terytorium oraz zaproszenia samic do godowania. Może być również używany przez samicę do ostrzegania innych ptaków przed drapieżnikiem lub jako sposób informowania o swojej obecności. Kwiczenie jest donośnym dźwiękiem, który może być usłyszany na dużej odległości, zarówno przez ludzi, jak i inne ptaki. Jest on uważany za oznakę radości i szczęścia, a jego słuchanie może mieć pozytywny wpływ na samopoczucie myśliwych, pomagając im się zrelaksować. Myśliwi czasami starają się wywołać ten dźwięk poprzez odgłosy na instrumentach lub specjalnie skonstruowanych urządzeniach.

Kwiczenie jest jednym z charakterystycznych dźwięków warchlaka, które wyróżniają go spośród innych gatunków ptaków. Jego donośność pozwala komunikować się z innymi przedstawicielami gatunku na większą odległość, co ma istotne znaczenie podczas okresu rozrodczego. Ponadto kwiczenie jest ważnym elementem zachowań godowych warchlaka, pełniąc funkcje społeczne w procesie rozmnażania. Dzięki swojej nośności i charyzmatycznemu brzmieniu, kwiczenie stało się symbolem natury i dzikiej przyrody, często kojarzonym ze specyficznym klimatem wiejskich okolic czy leśnych ostępów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kwiczenie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)

ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.

kolczykowanie

znakowanie zwierzyny specjalnymi znaczkami do celów naukowych.

koło łowieckie

podstawowa komórka organizacyjna PZŁ. Zrzesza myśliwych członków PZŁ i dzierżawi obwód łowiecki, na którym prowadzi gospodarkę łowiecką. Koło łowieckie liczy przeważnie od 15 do 30 (...)

kula

gwarowe, pocisk do broni myśliwskiej służący do polowania na grubą zwierzynę. Dawniej ołowiany, okrągły do broni odprzodowej; obecnie cylindryczny z płaszczem pełnym lub półpłaszczem (...)

kita

ogon lisa i wiewiórki.

kolba

końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).

kojec

wydzielone miejsce, przeznaczone do wychowu szczeniąt psów myśliwskich.

kocierz pieleszna

gniazdo lęgowe rysia.

kopyra

gwarowa nazwa zająca.

kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)

ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.