Definicja hasła: klekotka
- klekotka
inaczej kołatka.
Klekotka (inaczej kołatka) to przyrząd łowiecki, który służy do imitowania dźwięków wydawanych przez kopytne zwierzęta, takie jak sarny, jelenie, czy dziki. Składa się z metalowego cylindra, w którym znajdują się kulki lub metalowe płytki. Klekotka działa na zasadzie ruchu wstrząsowego, powodującego uderzenie kulki lub płytki w ścianki cylindra i wydając charakterystyczne dźwięki. Jest stosowana przez myśliwych do pozyskiwania zwierzyny poprzez imitację dźwięków emitowanych przez kopytne zwierzęta.
W trakcie polowania myśliwy wykonuje szybkie ruchy ręką, co powoduje wydawanie dźwięków imitujących kopytne zwierzęta. Dzięki temu może przyciągnąć zwierzynę w swoją stronę lub wywołać u niej reakcję obronną, umożliwiając lepsze ukierunkowanie strategii polowania. Klekotka jest jednym z wielu przyrządów łowieckich stosowanych przez myśliwych na całym świecie w celu poszerzenia swoich zdolności jako naganiacza oraz pozyskania zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klekotka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kudłacz
gwarowa nazwa niedźwiedzia.
- kojec
wydzielone miejsce, przeznaczone do wychowu szczeniąt psów myśliwskich.
- kreślić
o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.
- kaczki
nazwa obejmująca szereg gatunków z rzędu blaszkodziobych. Dzielimy je na kaczki właściwe, czyli pływające, oraz grążyce.
- kicać
o zającu lub króliku: poruszać się wolnymi skokami.
- komora nabojowa
część lufy, do której wkłada się nabój. Długość komory nabojowej jest wybita razem z kalibrem na zewnętrznej jej stronie (np. 12/70 oznacza, że komora nabojowa ma 70 mm dlugości). W (...)
- koronny byk
jeleń byk noszący wieniec z koronami.
- koziołek aportowy
drewniany wałek cieńszy w środku, służący do nauki prawidłowego aportowania młodych psów myśliwskich.
- kotlina, kotlina, kotowina
małe zagłębienie w ziemi, stanowiące w okresie bezśnieżnym legowisko zająca.
- krajce
brzegi dzioba jastrzębia.