Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: klekotka

klekotka

inaczej kołatka.

Klekotka (inaczej kołatka) to przyrząd łowiecki, który służy do imitowania dźwięków wydawanych przez kopytne zwierzęta, takie jak sarny, jelenie, czy dziki. Składa się z metalowego cylindra, w którym znajdują się kulki lub metalowe płytki. Klekotka działa na zasadzie ruchu wstrząsowego, powodującego uderzenie kulki lub płytki w ścianki cylindra i wydając charakterystyczne dźwięki. Jest stosowana przez myśliwych do pozyskiwania zwierzyny poprzez imitację dźwięków emitowanych przez kopytne zwierzęta.

W trakcie polowania myśliwy wykonuje szybkie ruchy ręką, co powoduje wydawanie dźwięków imitujących kopytne zwierzęta. Dzięki temu może przyciągnąć zwierzynę w swoją stronę lub wywołać u niej reakcję obronną, umożliwiając lepsze ukierunkowanie strategii polowania. Klekotka jest jednym z wielu przyrządów łowieckich stosowanych przez myśliwych na całym świecie w celu poszerzenia swoich zdolności jako naganiacza oraz pozyskania zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klekotka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kłusownictwo

nielegalne wchodzenie w posiadanie zwierzyny.

klatka szczeblasta

pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.

kaptur, kaptur, kapa, karnal

nakrycie głowy ptaka łowczego, mające na celu zasłonięcie oczu podczas łowów. W ten sposób nie może on atakować zwierzyny, której myśliwy nie chce zdobyć. Kaptur myśliwy zdejmuje (...)

kapitalny

określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.

kłuć

ugodzić zwierza oszczepem lub kordelasem.

kniejówka

1) trąbka myśliwska, przeważnie drewniana z kościanym ustnikiem, służąca do dawania sygnałów myśliwskich;
2) broń myśliwska kombinowana, o jednej lufie kulowej i jednej śrutowej (...)

korkociągi

parostki rogacza skręcone na ogół na skutek motylicy wątrobowej.

kwiel

gwizdek służący do przywabiania ptaka łowczego

kaczkarnia

ośrodek sztucznej hodowli dzikich kaczek.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.