Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: klekotka

klekotka

inaczej kołatka.

Klekotka (inaczej kołatka) to przyrząd łowiecki, który służy do imitowania dźwięków wydawanych przez kopytne zwierzęta, takie jak sarny, jelenie, czy dziki. Składa się z metalowego cylindra, w którym znajdują się kulki lub metalowe płytki. Klekotka działa na zasadzie ruchu wstrząsowego, powodującego uderzenie kulki lub płytki w ścianki cylindra i wydając charakterystyczne dźwięki. Jest stosowana przez myśliwych do pozyskiwania zwierzyny poprzez imitację dźwięków emitowanych przez kopytne zwierzęta.

W trakcie polowania myśliwy wykonuje szybkie ruchy ręką, co powoduje wydawanie dźwięków imitujących kopytne zwierzęta. Dzięki temu może przyciągnąć zwierzynę w swoją stronę lub wywołać u niej reakcję obronną, umożliwiając lepsze ukierunkowanie strategii polowania. Klekotka jest jednym z wielu przyrządów łowieckich stosowanych przez myśliwych na całym świecie w celu poszerzenia swoich zdolności jako naganiacza oraz pozyskania zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klekotka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kołatka, kołatka, klekotka

przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.

koronny byk

jeleń byk noszący wieniec z koronami.

kryza, kryza, rant

wystająca krawędź łuski naboju kulowego do broni łamanej, umożliwiająca wyciągnięcie łuski z komory nabojowej. Naboje z kryzą mają symbol R napisany po oznaczeniu kalibru i długości (...)

krektun

młody jednoroczny głuszec, nie biorący czynnego udziału w tokowisku.

koziołek

młody kozioł.

kosz jastrzębi

samołówka do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych stosowana w sokolnictwie.

konkursy psów myśliwskich

imprezy mające na celu sprawdzenie umiejętności psa myśliwskiego. Organizuje się konkursy specjalistyczne, np. norowców, ogarów, spanieli itp. oraz jesienne konkursy psa wszechstronnego, (...)

kokcielić

o pardwach i cietrzewiach: wydawać głos.

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)

król polowania

tytuł przyznawany myśliwemu, który na danym polowaniu strzelił najwięcej zwierzyny.