Definicja hasła: karma
- karma
pokarm dla zwierzyny dostarczany przez myśliwych. Dzieli się ją na: 1) objętościowo suchą: siano, słoma, liściarka, pędy;
2) objętościowo soczystą: ziemniaki, buraki, topinambur, rzepa, jarmuż;
3) treściwą: żołędzie, bukiew, ziarno zbóż, kasztany.
Karma jest jednym z podstawowych elementów łowiectwa, którego celem jest zadbanie o odpowiednie żywienie zwierząt dzikich, zwłaszcza w okresach, gdy naturalne zasoby pożywienia są ograniczone. Myśliwi dostarczają karmę, która może być sucha, soczysta lub treściwa. Sucha karma obejmuje siano, słomę, liściarkę i pędy, dostarczając zwierzynie błonnika i witamin. Soczysta karma to warzywa takie jak ziemniaki, buraki, topinambur i rzepa, bogate w składniki odżywcze niezbędne dla zdrowia zwierzyny. Natomiast treściwa karma zawiera żołędzie, bukiew, ziarno zbóż i kasztany - bogate w białko i inne składniki odżywcze potrzebne dla zdrowia zwierząt.
Dzięki dostarczaniu karmy myśliwi mogą wspomagać populacje dzikich zwierząt w trudnych okresach niedoboru pożywienia oraz wzmocnić ich odporność na choroby. Karma stanowi ważny aspekt praktyki łowieckiej, umożliwiającą kontrolowanie równowagi ekologicznej poprzez zapewnienie zwierzynie odpowiedniego pożywienia w niesprzyjających warunkach atmosferycznych czy braku naturalnych źródeł pożywienia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj karma w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kaganiec
zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.
- kopyra
gwarowa nazwa zająca.
- karawan
pojazd służący do przewozu ubitej zwierzyny w czasie polowania.
- koza, koza, siuta
samica sarny.
- kapiszon, kapiszon, piston
dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)
- kłapać
o dziku: głośno ocierać szable o fajki.
- knieja
duży obszar lasu bogaty w zwierzynę.
- klangor
jednostajny głos żurawi.
- kandelabrowa korona
zob. korona.
- kroczyć
o zwierzynie: iść stępa.