Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: karma

karma

pokarm dla zwierzyny dostarczany przez myśliwych. Dzieli się ją na: 1) objętościowo suchą: siano, słoma, liściarka, pędy;
2) objętościowo soczystą: ziemniaki, buraki, topinambur, rzepa, jarmuż;
3) treściwą: żołędzie, bukiew, ziarno zbóż, kasztany.

Karma jest jednym z podstawowych elementów łowiectwa, którego celem jest zadbanie o odpowiednie żywienie zwierząt dzikich, zwłaszcza w okresach, gdy naturalne zasoby pożywienia są ograniczone. Myśliwi dostarczają karmę, która może być sucha, soczysta lub treściwa. Sucha karma obejmuje siano, słomę, liściarkę i pędy, dostarczając zwierzynie błonnika i witamin. Soczysta karma to warzywa takie jak ziemniaki, buraki, topinambur i rzepa, bogate w składniki odżywcze niezbędne dla zdrowia zwierzyny. Natomiast treściwa karma zawiera żołędzie, bukiew, ziarno zbóż i kasztany - bogate w białko i inne składniki odżywcze potrzebne dla zdrowia zwierząt.

Dzięki dostarczaniu karmy myśliwi mogą wspomagać populacje dzikich zwierząt w trudnych okresach niedoboru pożywienia oraz wzmocnić ich odporność na choroby. Karma stanowi ważny aspekt praktyki łowieckiej, umożliwiającą kontrolowanie równowagi ekologicznej poprzez zapewnienie zwierzynie odpowiedniego pożywienia w niesprzyjających warunkach atmosferycznych czy braku naturalnych źródeł pożywienia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj karma w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kokanie

głos wydawany przez cieciorkę.

korkociągi

parostki rogacza skręcone na ogół na skutek motylicy wątrobowej.

krajce

brzegi dzioba jastrzębia.

koryto dzicze

tor przejścia dzików w głębokim śniegu.

kniazić

o zającu: wydawać głos przerażenia podobny do płaczu dziecka.

klapanie

pierwsza zwrotka pieśni głuszca (zob. pieśń głuszca).

kosz jastrzębi

samołówka do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych stosowana w sokolnictwie.

koziołek aportowy

drewniany wałek cieńszy w środku, służący do nauki prawidłowego aportowania młodych psów myśliwskich.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kozioł, rogacz

samiec samy.