Definicja hasła: kuper
- kuper
tylna część ciała ptaków.
Kuper – to wyraźnie zaznaczona tylno-górna część ciała ptaków, znajdująca się między skrzydłami a ogonem. Kuper jest istotny zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i estetycznym. Funkcjonalność kupra wiąże się z jego wpływem na aerodynamikę lotu ptaka. Wyodrębnienie tej części anatomicznej umożliwia lepsze wykorzystanie energii podczas lotu oraz pozwala na bardziej precyzyjne sterowanie ruchami w powietrzu. Kuper stanowi również ważny element ozdobny u niektórych gatunków ptaków, gdzie można zaobserwować piękne upierzenie, służące m.in. do oznaczania płci, przyciągania partnera czy też identyfikacji gatunku.
Zarówno proporcje, jak i wygląd kupra mogą różnić się w zależności od gatunku ptaka. Niektóre gatunki charakteryzują się znacznym rozmiarem kupra, co przyczynia się do poprawy osiągów w locie oraz daje im przewagę w manewrowaniu w powietrzu. Specyficzne cechy kupra mogą być istotne również dla łowiectwa, głównie jako element służący do identyfikacji i odróżniania poszczególnych gatunków ptaków.
W kontekście polowania lub obserwacji ptaków przydatna jest znajomość anatomicznych cech kupra, które mogą być istotne dla identyfikacji konkretnego gatunku bądź określenia płci osobników. Zrozumienie wpływu kupra na lot oraz zachowania społeczne ptaków może stanowić istotną informację dla osób zajmujących się leśnictwem czy ochroną środowiska naturalnego.
W kontekście hodowli lub ornitologii kluczowe jest również poznanie funkcji i budowy kupra u różnych gatunków ptaków ze względu na jego znaczenie dla zdrowia oraz kondycji fizycznej ptaków utrzymywanych w niewoli czy warunkach hodowlanych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kuper w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kogut
samiec niektórych ptaków, w tym wszystkich kuraków.
- kusza myśliwska
ręczna broń miotająca, strzeląjąca bełtami. Składa się z masywnego łuku wykonanego zazwyczaj z rogu lub stali, rzadziej z drewna, przymocowanego poprzecznie do łoża z kolbą, (...)
- kaczkarnia
ośrodek sztucznej hodowli dzikich kaczek.
- krektun
młody jednoroczny głuszec, nie biorący czynnego udziału w tokowisku.
- kobylarz
stary, bardzo duży wilk.
- kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)
ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.
- kłusownik
człowiek uprawiający kłusownictwo.
- karmicy
służebnicy książęcy, zajmujący się karmieniem psów myśliwskich.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- kipieć
o zającu: sadzić na oślep.