Definicja hasła: kipieć
- kipieć
o zającu: sadzić na oślep.
Kipieć to technika łowiecka polegająca na osadzaniu zająca na oślep. Jest to starożytna metoda polowania, wykorzystująca naturalne instynkty zwierzęcia do ucieczki. Polega ona na wystrzeleniu strzałki lub kuli w powietrze, co skutkuje ucieczką zająca w przeciwnym kierunku. Ta technika jest najskuteczniejsza w miesiącach letnich, gdy zające są bardziej aktywne i łatwiej je zauważyć. Kipieć jest szczególnie przydatny dla myśliwych bez dostępu do psów lub którzy nie chcą ich używać, a także w sytuacjach, gdy polowanie bez spłoszenia innych zwierząt jest pożądane.
Myśliwy stosujący kipiec musi zachować znaczną precyzję i cierpliwość. Musi być bardzo cichy i skoncentrowany, aby skutecznie podpatrzyć i oddać strzał do zająca. Dodatkowo wymaga to odpowiedniej broni, amunicji i umiejętności celowania. Technika ta może być trudna do opanowania ze względu na konieczność skompletowania wszystkich tych elementów i utrzymania absolutnej dyskrecji oraz koncentracji przez cały czas trwania polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kipieć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- krycie
akt kopulacji u ssaków.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- kłapać
o dziku: głośno ocierać szable o fajki.
- kordelas
krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione (...)
- karawan
pojazd służący do przewozu ubitej zwierzyny w czasie polowania.
- kabłąk
osłona spustu (spustów) w broni myśliwskiej.
- kicać
o zającu lub króliku: poruszać się wolnymi skokami.
- krowa
samica żubra.
- konserwacja broni
jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten (...)
- kolba
końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).