Definicja hasła: kudłacz
- kudłacz
gwarowa nazwa niedźwiedzia.
Kudłacz to gwarowa nazwa niedźwiedzia, odnosząca się do jego długiej, miękkiej i gęstej sierści, którą łatwo jest porównać do kudły lub włosia. Niedźwiedzie, zwane również kudłaczami ze względu na swoje futro, są dużymi ssakami drapieżnymi o charakterystycznym wyglądzie. Potężne i toporne kudłacze posiadają także potężne uzębienie i pazury ułatwiające zdobywanie pokarmu oraz samoobronę. Gwarowa nazwa "kudłacz" znalazła zastosowanie w polszczyźnie i znajduje się wśród wielu innych sposobów nazywania niedźwiedzi.
Należy podkreślić, że kudłacze są istotnym elementem ekosystemów leśnych. Ich rola w regulacji populacji innych gatunków jest istotna dla utrzymania równowagi w przyrodzie. Jednakże ze względu na swój charakter, rozmiar i siłę stanowią również potencjalne zagrożenie dla ludzi oraz ich mienia. Dlatego też konieczne jest zachowanie ostrożności przy każdym kontakcie z tymi zwierzętami.
Warto zaznaczyć, że polowanie na kudłacza wymaga specjalnego pozwolenia i przestrzegania ściśle określonych procedur oraz norm etycznych loży łowieckiej. Jest to istotne ze względu na konieczność ochrony zarówno ludzi jak i tych zwierząt oraz zapewnienie zrównoważonego korzystania z zasobów naturalnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kudłacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kapitalny
określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.
- kura
samica niektórych ptaków (w tym wszystkich kuraków).
- kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)
ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.
- karmicy
służebnicy książęcy, zajmujący się karmieniem psów myśliwskich.
- kocić się
o samicach rysia, sarny, muflona, kozicy, zająca i królika: wydawać potomstwo na świat.
- kuwiek
piszczałka do wabienia ptaków.
- kogut
samiec niektórych ptaków, w tym wszystkich kuraków.
- knieja
duży obszar lasu bogaty w zwierzynę.
- komora gniazdowa
rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.
- kapelusznik
staropolskie określenie bardzo starego odyńca.