Definicja hasła: kudłacz
- kudłacz
gwarowa nazwa niedźwiedzia.
Kudłacz to gwarowa nazwa niedźwiedzia, odnosząca się do jego długiej, miękkiej i gęstej sierści, którą łatwo jest porównać do kudły lub włosia. Niedźwiedzie, zwane również kudłaczami ze względu na swoje futro, są dużymi ssakami drapieżnymi o charakterystycznym wyglądzie. Potężne i toporne kudłacze posiadają także potężne uzębienie i pazury ułatwiające zdobywanie pokarmu oraz samoobronę. Gwarowa nazwa "kudłacz" znalazła zastosowanie w polszczyźnie i znajduje się wśród wielu innych sposobów nazywania niedźwiedzi.
Należy podkreślić, że kudłacze są istotnym elementem ekosystemów leśnych. Ich rola w regulacji populacji innych gatunków jest istotna dla utrzymania równowagi w przyrodzie. Jednakże ze względu na swój charakter, rozmiar i siłę stanowią również potencjalne zagrożenie dla ludzi oraz ich mienia. Dlatego też konieczne jest zachowanie ostrożności przy każdym kontakcie z tymi zwierzętami.
Warto zaznaczyć, że polowanie na kudłacza wymaga specjalnego pozwolenia i przestrzegania ściśle określonych procedur oraz norm etycznych loży łowieckiej. Jest to istotne ze względu na konieczność ochrony zarówno ludzi jak i tych zwierząt oraz zapewnienie zrównoważonego korzystania z zasobów naturalnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kudłacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- koryto dzicze
tor przejścia dzików w głębokim śniegu.
- kara myśliwska
ukaranie myśliwego za wykroczenie przeciwko przepisom łowieckim, jak również przeciwko etyce, czy nawet językowi łowieckiemu.
- kandelabrowa korona
zob. korona.
- kądziel
obfite, długie owłosienie na karku, szyi i garbie żubra.
- kurkówka
dawna broń myśliwska o zewnętrznych kurkach. Obecnie ponownie wyrabia się bogato zdobione nowoczesne kurkówki.
- kniejówka
1) trąbka myśliwska, przeważnie drewniana z kościanym ustnikiem, służąca do dawania sygnałów myśliwskich;
2) broń myśliwska kombinowana, o jednej lufie kulowej i jednej śrutowej (...)
- kiść
1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- kłusownik
człowiek uprawiający kłusownictwo.