Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: murzyn

murzyn

miody kogut cietrzew.

Murzyn (Tetrao urogallus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych, znany także pod nazwą miody kogut, cietrzew, lub inaczej głuszec. Charakteryzuje się wyprostowanym dziobem, długimi skrzydłami i czarnym upierzeniem z białymi plamami na skrzydłach i ogonie. Jest to ptak aktywny w locie, posiadający silne i mocne skrzydła.

Murzyny preferują tereny leśne oraz górskie zalesione obszary, gdzie polują na małe zwierzęta jak myszy, szczury i inne drobne ssaki. Są również znane ze swojego odżywiania się owadami oraz ich lądowaniem na ziemi w poszukiwaniu pokarmu. Z uwagi na wyjątkowe walory estetyczne, a zarazem walory smakowe mięsa, są popularnymi obiektami myśliwskich łowów.

Jako gatunek łowny wielu krajów Europy jest obiektem ochrony w celu zachowania populacji tego gatunku. W Polsce jego polowanie możliwe jest za zgodą zarządcy terenu łowieckiego i uzyskanym orzeczeniem lekarza weterynarii potwierdzającym brak symptomy chorób zakaźnych (w tym przyznanej obrony od ptasiej grypy). Polowania ograniczone są przez określoną liczbę sztuk możliwych do odstrzału oraz danego okresu łowieckiego.

Warto jednak pamiętać o potrzebie odpowiedniej rozmaitości siedlisk tależowych tych ptaków oraz nieingerencji w naturalne środowisko tych pięknych ptaków łownych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj murzyn w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę M

zobacz pełną listę haseł

myszka

młody piżmak.

mikot

wabik używany do wabienia kozłów.

marmurek

białe płatny na sterówkach ogona głuszca.

mikita

lis.

Mauser

sztucer repetier konstrukcji niemieckiego rusznikarza

Mannlicher

popularny typ sztucera (repetiera) myśliwskiego konstrukcji austriackiego rusznikarza Ferdynanda Mannlichera.

mykita

lis

muszka

część składowa przyrządów celowniczych, umieszczona na końcu lufy.

magazynek

pojemnik na naboje w repetowanej i samopowtarzalnej broni myśliwskiej

makieta

myśliwska tarcza przedstawiająca zwierza w naturalnej wielkości (zob. tarcza).