Definicja hasła: marczak
- marczak
zając urodzony w marcu.
Marczak to termin używany w łowiectwie, który odnosi się do młodego zająca (Oryctolagus cuniculus) urodzonego w marcu. Zające te charakteryzują się jeszcze niepełnym wykształceniem, co oznacza, że ich ciała są mniejsze i bardziej delikatne niż u dorosłych osobników. Mięso marczaka uważane jest za szczególnie smaczne oraz pożywne, co sprawia, że stanowi atrakcyjny cel dla myśliwych w okresie polowań jesiennych i wiosennych.
Polowanie na marczaki wymaga od myśliwego dużej zręczności i cierpliwości. Zajęczyniec (miejsce zamieszkania zajęcy), często ukryty w gęstej roślinności, może nagle zaskoczyć swoich obserwatorów szybkim skokiem czy biegiem. Dlatego też polowanie na marczaki wymaga nie tylko dobrej orientacji terenowej i umiejętności obserwacyjnych ze strony myśliwego, ale także odpowiedniego wyszkolenia w zakresie posługiwania się bronią oraz dokładnego postrzelenia.
Marczaki stanowią ważny element ekosystemu leśnego, a intensywność polowań na nie jest ściśle kontrolowana przez odpowiednie instytucje ochrony przyrody. Utrzymywanie równowagi populacji zajęcy ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia lasu oraz zapewnienia przetrwania innych gatunków flory i fauny z nim związanych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj marczak w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę M
- miękkie
u zwierzyny żołądek i jelita (strzał na miękkie - strzał uszkadzający ww. organy).
- mundur myśliwski
uroczysty, wyjściowy ubiór myśliwski, którego wzorzec został zatwierdzony przez Naczelną Radę Łowiecką. Składa się z ciemnozielonych spodni i marynarki, na której naszyte są (...)
- matecznik
bezpieczna ostoja zwierzyny w kniei.
- Mauser
sztucer repetier konstrukcji niemieckiego rusznikarza
- marczak
zając urodzony w marcu.
- mikot
wabik używany do wabienia kozłów.
- merkel
broń myśliwska; najbardziej znane i cenione są radlufki i trójlufki produkowane przez niemiecki Kombinat im. Ernesta Thalmanna w Suhl.
- muflon, muflon (Ovis musimon Pallas)
jedyny w Europie dziko żyjący gatunek owcy. Do Polski został sprowadzony w 1902 r., obecnie występuje nielicznie w Sudetach. Długość ciała ok. 100 cm, wysokość barkowa 60-74 cm, dł. (...)
- miot
1) zakład, część lasu, pole, staw, z którego naganka pędzi zwierzynę podczas zbiorowego polowania w kierunku myśliwych;
2) młode zwierząt ssących urodzone z jednej ciąży.
- medalowy
(np. medalowy byk, rogacz) - zwierz o wyjątkowo dużym, mocnym trofeum, które po wycenie spełnia oficjalne, międzynarodowe kryteria nagrodzenia medalem.