Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: marczak

marczak

zając urodzony w marcu.

Marczak to termin używany w łowiectwie, który odnosi się do młodego zająca (Oryctolagus cuniculus) urodzonego w marcu. Zające te charakteryzują się jeszcze niepełnym wykształceniem, co oznacza, że ich ciała są mniejsze i bardziej delikatne niż u dorosłych osobników. Mięso marczaka uważane jest za szczególnie smaczne oraz pożywne, co sprawia, że stanowi atrakcyjny cel dla myśliwych w okresie polowań jesiennych i wiosennych.

Polowanie na marczaki wymaga od myśliwego dużej zręczności i cierpliwości. Zajęczyniec (miejsce zamieszkania zajęcy), często ukryty w gęstej roślinności, może nagle zaskoczyć swoich obserwatorów szybkim skokiem czy biegiem. Dlatego też polowanie na marczaki wymaga nie tylko dobrej orientacji terenowej i umiejętności obserwacyjnych ze strony myśliwego, ale także odpowiedniego wyszkolenia w zakresie posługiwania się bronią oraz dokładnego postrzelenia.

Marczaki stanowią ważny element ekosystemu leśnego, a intensywność polowań na nie jest ściśle kontrolowana przez odpowiednie instytucje ochrony przyrody. Utrzymywanie równowagi populacji zajęcy ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia lasu oraz zapewnienia przetrwania innych gatunków flory i fauny z nim związanych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj marczak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę M

zobacz pełną listę haseł

marmurek

białe płatny na sterówkach ogona głuszca.

Mannlicher

popularny typ sztucera (repetiera) myśliwskiego konstrukcji austriackiego rusznikarza Ferdynanda Mannlichera.

markowanie

zaznaczanie przez wyżła obecności zwierzyny.

morda

pysk drapieżników czworonożnych, np. wilka, rysia, lisa.

miecz myśliwski

biała broń myśliwska. Pojawił się na zachodzie Europy u schyłku XV wieku. Charakteryzował się długą, bardzo wąską obosieczną głownią o sztychu często rozszerzonym w kształcie (...)

malowanie

wycieranie się dzików i jeleni o drzewa po wyjściu z babrzyska.

montaż

uchwyt mocujący lunetę na broni myśliwskiej.

muru poroża

próchnica poroża.

myłkus

samiec zwierzyny płowej o porożu wyraźnie zniekształconym na skutek choroby. Poroże myłkusa przyjmuje rozmaite formy: korkociągów, baranich rogów itp.

miot

1) zakład, część lasu, pole, staw, z którego naganka pędzi zwierzynę podczas zbiorowego polowania w kierunku myśliwych;
2) młode zwierząt ssących urodzone z jednej ciąży.