Definicja hasła: mykita
- mykita
lis
Mykita (Vulpes vulpes silacea) to podgatunek lisa rudego, zamieszkujący tereny Eurazji, głównie Azję Środkową. Jest to mały ssak drapieżny o długości ciała od 30 do 50 cm i wadze od 1,5 do 3 kg. Charakteryzuje się szarym futrem z białymi plamami na piersi i brzuchu. Oczy mykity są duże i ciemne, a uszy małe i stojące.
Mykita jest zwierzęciem głównie nocnym, ale może również być aktywna w ciągu dnia. Jej dieta składa się głównie z owadów, ptaków, małych ssaków oraz jaj. Może również spożywać rośliny, takie jak grzyby i jagody.
Jest to zwierzę terytorialne, które może wykazywać agresję wobec innych lisów próbujących wejść na jego teren. Zazwyczaj mykita prowadzi samotny tryb życia, chociaż może tworzyć pary lub małe grupy rodzinne. Samica rodzi od 2 do 6 młodych raz w roku, a młode stają się niezależne po około 8 tygodniach.
Mykita cieszy się ochroną w niektórych krajach Europy i Azji ze względu na swoje miejsce w ekosystemie oraz atrakcyjność dla myśliwych ze względu na piękne futro.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj mykita w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę M
- myślistwo
element składowy łowiectwa, obejmujący całokształt zagadnień związanych z wykonywaniem polowania.
- mięsiarz
pogardliwe określenie myśliwego, dążącego za wszelką cenę do zdobycia dziczyzny.
- motylica
inaczej choroba motylicza.
- mieszek
wabik na przepiórki.
- myszołowy, myszołowy (Buteo)
ptaki drapieżne z rodziny jastrzębiowatych. W Polsce występują trzy gatunki: zwyczajny gniazdujący i zalatujący), włochaty i kurhanik.
- markaczka, markaczka (Melanitta nigra L.)
ptak łowczy z rodziny kaczek należący do grążyc; w Polsce można go spotkać wyjątkowo na przelotach.
- myłkus
samiec zwierzyny płowej o porożu wyraźnie zniekształconym na skutek choroby. Poroże myłkusa przyjmuje rozmaite formy: korkociągów, baranich rogów itp.
- medalion
spreparowana głowa ptaka na tle rozpostartego ogona, najczęściej głuszca i cietrzewia.
- michałek
dubelt z drugiego lęgu, przelatujący nielicznie przez Polskę we wrześniu i październiku z północnych lęgowisk ku południowi.