Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: mykita

mykita

lis

Mykita (Vulpes vulpes silacea) to podgatunek lisa rudego, zamieszkujący tereny Eurazji, głównie Azję Środkową. Jest to mały ssak drapieżny o długości ciała od 30 do 50 cm i wadze od 1,5 do 3 kg. Charakteryzuje się szarym futrem z białymi plamami na piersi i brzuchu. Oczy mykity są duże i ciemne, a uszy małe i stojące.

Mykita jest zwierzęciem głównie nocnym, ale może również być aktywna w ciągu dnia. Jej dieta składa się głównie z owadów, ptaków, małych ssaków oraz jaj. Może również spożywać rośliny, takie jak grzyby i jagody.

Jest to zwierzę terytorialne, które może wykazywać agresję wobec innych lisów próbujących wejść na jego teren. Zazwyczaj mykita prowadzi samotny tryb życia, chociaż może tworzyć pary lub małe grupy rodzinne. Samica rodzi od 2 do 6 młodych raz w roku, a młode stają się niezależne po około 8 tygodniach.

Mykita cieszy się ochroną w niektórych krajach Europy i Azji ze względu na swoje miejsce w ekosystemie oraz atrakcyjność dla myśliwych ze względu na piękne futro.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj mykita w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę M

zobacz pełną listę haseł

muszka

część składowa przyrządów celowniczych, umieszczona na końcu lufy.

michałek

dubelt z drugiego lęgu, przelatujący nielicznie przez Polskę we wrześniu i październiku z północnych lęgowisk ku południowi.

myszkować

o lisie polującym na myszy.

mierzenie

celowanie do zwierzyny

maisz, maisz, maiż

młody niedoświadczony ptak łowczy.

makieta

myśliwska tarcza przedstawiająca zwierza w naturalnej wielkości (zob. tarcza).

miecz myśliwski

biała broń myśliwska. Pojawił się na zachodzie Europy u schyłku XV wieku. Charakteryzował się długą, bardzo wąską obosieczną głownią o sztychu często rozszerzonym w kształcie (...)

marczak

zając urodzony w marcu.

Mannlicher

popularny typ sztucera (repetiera) myśliwskiego konstrukcji austriackiego rusznikarza Ferdynanda Mannlichera.

miasz lub maiż

młody niedoświadczony ptak łowny (orzeł, jastrząb lub sokół), którego zaczęto wprawiać do polowania