Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: mykita

mykita

lis

Mykita (Vulpes vulpes silacea) to podgatunek lisa rudego, zamieszkujący tereny Eurazji, głównie Azję Środkową. Jest to mały ssak drapieżny o długości ciała od 30 do 50 cm i wadze od 1,5 do 3 kg. Charakteryzuje się szarym futrem z białymi plamami na piersi i brzuchu. Oczy mykity są duże i ciemne, a uszy małe i stojące.

Mykita jest zwierzęciem głównie nocnym, ale może również być aktywna w ciągu dnia. Jej dieta składa się głównie z owadów, ptaków, małych ssaków oraz jaj. Może również spożywać rośliny, takie jak grzyby i jagody.

Jest to zwierzę terytorialne, które może wykazywać agresję wobec innych lisów próbujących wejść na jego teren. Zazwyczaj mykita prowadzi samotny tryb życia, chociaż może tworzyć pary lub małe grupy rodzinne. Samica rodzi od 2 do 6 młodych raz w roku, a młode stają się niezależne po około 8 tygodniach.

Mykita cieszy się ochroną w niektórych krajach Europy i Azji ze względu na swoje miejsce w ekosystemie oraz atrakcyjność dla myśliwych ze względu na piękne futro.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj mykita w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę M

zobacz pełną listę haseł

miot

1) zakład, część lasu, pole, staw, z którego naganka pędzi zwierzynę podczas zbiorowego polowania w kierunku myśliwych;
2) młode zwierząt ssących urodzone z jednej ciąży.

możdżeń

inaczej pień.

marmurek

białe płatny na sterówkach ogona głuszca.

mięsiarz

pogardliwe określenie myśliwego, dążącego za wszelką cenę do zdobycia dziczyzny.

mieszek

wabik na przepiórki.

michałek

dubelt z drugiego lęgu, przelatujący nielicznie przez Polskę we wrześniu i październiku z północnych lęgowisk ku południowi.

matecznik

bezpieczna ostoja zwierzyny w kniei.

młódka

młody ptak łowny.

myłkus

samiec zwierzyny płowej o porożu wyraźnie zniekształconym na skutek choroby. Poroże myłkusa przyjmuje rozmaite formy: korkociągów, baranich rogów itp.

mikot

wabik używany do wabienia kozłów.