Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: mykita

mykita

lis

Mykita (Vulpes vulpes silacea) to podgatunek lisa rudego, zamieszkujący tereny Eurazji, głównie Azję Środkową. Jest to mały ssak drapieżny o długości ciała od 30 do 50 cm i wadze od 1,5 do 3 kg. Charakteryzuje się szarym futrem z białymi plamami na piersi i brzuchu. Oczy mykity są duże i ciemne, a uszy małe i stojące.

Mykita jest zwierzęciem głównie nocnym, ale może również być aktywna w ciągu dnia. Jej dieta składa się głównie z owadów, ptaków, małych ssaków oraz jaj. Może również spożywać rośliny, takie jak grzyby i jagody.

Jest to zwierzę terytorialne, które może wykazywać agresję wobec innych lisów próbujących wejść na jego teren. Zazwyczaj mykita prowadzi samotny tryb życia, chociaż może tworzyć pary lub małe grupy rodzinne. Samica rodzi od 2 do 6 młodych raz w roku, a młode stają się niezależne po około 8 tygodniach.

Mykita cieszy się ochroną w niektórych krajach Europy i Azji ze względu na swoje miejsce w ekosystemie oraz atrakcyjność dla myśliwych ze względu na piękne futro.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj mykita w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę M

zobacz pełną listę haseł

Mannlicher

popularny typ sztucera (repetiera) myśliwskiego konstrukcji austriackiego rusznikarza Ferdynanda Mannlichera.

markowanie

zaznaczanie przez wyżła obecności zwierzyny.

magazynek

pojemnik na naboje w repetowanej i samopowtarzalnej broni myśliwskiej

myszkować

o lisie polującym na myszy.

murzyn

miody kogut cietrzew.

miękki na strzał

o zwierzynie mało odpornej na strzał.

myszołowy, myszołowy (Buteo)

ptaki drapieżne z rodziny jastrzębiowatych. W Polsce występują trzy gatunki: zwyczajny gniazdujący i zalatujący), włochaty i kurhanik.

majak

czółno zamaskowane trzciną lub gałęziami, służące do polowań na ptactwo wodne.

monopol łowiecki panującego, monopol łowiecki panującego, regale łowieckie

zastrzeżenie wszystkich spraw dotyczących polowania do wyłącznej kompetencji księcia.

michałek

dubelt z drugiego lęgu, przelatujący nielicznie przez Polskę we wrześniu i październiku z północnych lęgowisk ku południowi.