Definicja hasła: rzucać
- rzucać
o zwierzynie czworonożnej: wydawać potomstwo na świat.
Rzucać, w kontekście zwierzyny czworonożnej, oznacza wydawanie potomstwa na świat. Jest to proces reprodukcji, w którym samica przygotowuje się do narodzin młodych. Termin "rzucać" odnosi się zazwyczaj do ssaków, takich jak jelenie, dziki, czy sarny, które rzucają swoje młode w określonym okresie roku. Proces ten może być ściśle powiązany z sezonem godowym lub szczytem rozródki.
Rzucanie potomstwa wymaga od samicy odpowiedniego miejsca i warunków bytowych na wydanie i opiekę nad młodymi. W przypadku niektórych gatunków łownych jest to istotny element polowań i dbałości o stan populacji danego gatunku.
Proces rzuania potomstwa jest jednym z kluczowych punktów cyklu życiowego zwierząt łownych i ma znaczący wpływ na ekologię populacji oraz interakcje międzygatunkowe w ekosystemach leśnych i polnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj rzucać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę R
- rudel
stadko, stado saren
- rujka
glos wydawany przez byka łosia (rżenie) podczas pokrywania klępy.
- ryś, ryś (Felis lynx L.)
drapieżnik z rodziny kotowatych. Posiada długie kończyny, bokobrody i pędzelki włosów na uszach. Długość ciała 70-130 cm, ogona 15-31 cm, ciężar 16-38 kg. Wierzch ciała szarorudy z (...)
- rogować
uderzać rogami (dotyczy również zwierzyny płowej).
- ryk
głos jelenia byka w okresie rykowiska.
- racica
rozdwojone kopyto u żubra, zwierzyny płowej, muflona, dzika i kozicy.
- rujowisko
zagłębienie w ziemi wykonane przez daniela przednimi badylami, w kórym odbywa się pokrywanie łań.
- rabiec
młody ptak łowczy, jeszcze pstrokaty; lub (z ros.), młody sokół lub jastrząb, nazwa od rabego koloru upierzenia
- rożeniec, rożeniec (Anas acuta L.)
ptak z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek właściwych. Długość ciała do 73 cm, rozpiętość skrzydeł do 92 cm. W Polsce nieliczny przelotny ptak łowny.
- ruja
okres godowy samic ssaków.