Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: rzucać

rzucać

o zwierzynie czworonożnej: wydawać potomstwo na świat.

Rzucać, w kontekście zwierzyny czworonożnej, oznacza wydawanie potomstwa na świat. Jest to proces reprodukcji, w którym samica przygotowuje się do narodzin młodych. Termin "rzucać" odnosi się zazwyczaj do ssaków, takich jak jelenie, dziki, czy sarny, które rzucają swoje młode w określonym okresie roku. Proces ten może być ściśle powiązany z sezonem godowym lub szczytem rozródki.

Rzucanie potomstwa wymaga od samicy odpowiedniego miejsca i warunków bytowych na wydanie i opiekę nad młodymi. W przypadku niektórych gatunków łownych jest to istotny element polowań i dbałości o stan populacji danego gatunku.

Proces rzuania potomstwa jest jednym z kluczowych punktów cyklu życiowego zwierząt łownych i ma znaczący wpływ na ekologię populacji oraz interakcje międzygatunkowe w ekosystemach leśnych i polnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj rzucać w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę R

zobacz pełną listę haseł

rujka

glos wydawany przez byka łosia (rżenie) podczas pokrywania klępy.

rapeta

noga dzika.

rogacz, kozioł

samiec samy.

róg

1) ogólna nazwa wyrostka (przeważnie są dwa) czołowego u pustorogich;
2) wabik na jelenia;
3) trąbka myśliwska zrobiona z rogu (najczęściej bawolego) lub metalowa.

rusznikarz

rzemieślnik zajmujący się wyrobem oraz naprawą broni myśliwskiej.

ruja

okres godowy samic ssaków.

regulamin polowań

zbiór postanowień określających zasady postępowania na polowaniach: obejmuje VII rozdziałów: I - Przepisy ogólne, II - Przepisy o zachowaniu bezpieczeństwa na polowaniach, III - Polowanie (...)

rykowisko

okres godowy jeleni przypadający na drugą połowę września i pierwszą października: rykowisko ciche - jeżeli w tym okresie jelenie nie ryczą.

rohatyna

dawna myśliwska broń drzewcowa (dl. ok. 220 cm) o szerokim grocie, zaopatrzonym w wystający z boku hak-róg lub poprzeczkę.

róża

pierścień kostny otaczający tykę u jej nasady w porożu samców zwierzyny płowej (zob. brew)