Definicja hasła: tyka
- tyka
główna część poroża jeleniowatych, z której wyrastają odnogi.
Przepraszam za moje niedociągnięcia. Oto poprawiona definicja:
Tyka jest główną częścią poroża jeleniowatych, znajdującą się na czole zwierzęcia. Jest to rodzaj wyrostka, który wyrasta z czaszki i składa się z kości i chrząstki. Tyka ma różne kształty i rozmiary w zależności od gatunku jeleniowatego. Najczęściej przybiera formę stożka lub grzybka, ale może również przybierać inne kształty.
Kluczową cechą tych wyrostków jest to, że składają się z kilku odnóg, tworzących siatkowaty wzór połączony ze sobą. Odnogi mogą być długie lub krótkie, grube lub cienkie, proste lub skręcone. Każda z odnóg ma unikalne cechy i może przybierać różne kształty.
Poroże jeleniowatych jest uważane za ozdobny element dla łowców i myśliwych oraz symbolem mocy, dumy i samego łowiectwa. Dodatkowo, poroże stanowi również symbol statusu społecznego i bogactwa.
Należy podkreślić, że tyka jest istotnym elementem podczas szacowania wieku zwierzęcia oraz określania jego kondycji fizycznej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tyka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę T
- tropienie
1) śledzenie zwierzyny po tropach;
2) postrzałka: dochodzenie zwierzyny po sfarbowanym tropie.
- trzebić
czyścić ubitą sztukę zwierzyny - usuwać jądra (należy wykonać bezzwłocznie).
- trzymać
o psach: osaczyć zwierzynę.
- trofeum
spreparowane części zwierzyny łownej (lub całe wypchane osobniki). Do trofeów zaliczamy: poroża, rogi, oręża dzików, haki jelenia, wachlarze głuszca, liry cietrzewia, ostrolotki słonki, (...)
- tabun
duże stado dzikich gęsi lub kaczek.
- trzeszcze, trzeszcze, bałuchy, blaski
oczy zająca.
- tarcza
sztuczny cel, do którego strzelamy na strzelnicy w ramach treningu lub sprawdzenia broni; może być nieruchoma (zwykła lub sylwetkowa, np. rogacz) oraz ruchoma (zając, dzik).
- Tulskij Zawód
znana fabryka broni myśliwskiej w ZSRR.
- tur, tur (Bos primigenius)
wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.