Definicja hasła: zagniazdowniki
- zagniazdowniki
ptaki, których pisklęta po wykluciu się z jaj wkrótce opuszczają gniazdo i rozpoczynają samodzielnie zdobywać pokarm.
Zagniazdowniki, zwane również ptakami zagniazdownikowymi, to grupa ptaków charakteryzująca się zwyczajem opuszczania gniazda tuż po wykluciu się z jaj przez pisklęta i rozpoczynają samodzielne zdobywanie pokarmu. Są to zazwyczaj małe i szybkie ptaki, które mają umiejętność samodzielnego polowania od najmłodszych lat. Ich nazwa jest związana z tym specyficznym zachowaniem, które odróżnia je od innych gatunków ptaków. Zagniazdowniki posiadają bardzo szeroki zakres diety; większość gatunków żywi się głównie owadami, lecz niektóre mogą być także mięsożerne lub roślinożerne. Wielu z tych ptaków poluje w parach lub małych grupach, co sprawia, że są bardzo aktywne w swoim środowisku naturalnym.
Zagniazdowniki pełnią istotną rolę ekologiczną jako drapieżniki, kontrolując populacje szkodliwych owadów oraz biorąc udział w łańcuchu pokarmowym. Ich zdolność do samodzielnego zdobywania pożywienia od młodego wieku wpływa na ich rolę w ekosystemie, a ich obecność pomaga w utrzymaniu równowagi biologicznej. Dzięki swojemu zwyczajowi opuszczania gniazda zaraz po wykluciu się z jaj, są dobrze przystosowane do życia na różnorodnych terenach i w zróżnicowanych warunkach środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj zagniazdowniki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę Z
- zwierzyna gruba
łosie, jelenie daniele, muflony, sarny, rysie, wilki, dziki i dropie.
- żubrzyca
samica żubra.
- zapady
wieczorne przyloty kogutów głuszców na tokowisko.
- zarząd wojewódzki
organ wykonawczy Wojewódzkiej Rady Łowieckiej. Składa się z przewodniczącego, dwóch zastępców, sekretarza i skarbnika. Do zadań zarządu wojewódzkiego należy prowadzenie działalności (...)
- żeremie
gniazdo bobrów zbudowane z gałęzi wraz z przyległym odcinkiem rzeki zagrodzonym tamą.
- zające
rodzina ssaków; w Polsce występuje szarak, bielak i królik.
- zbarczyć
postrzelić ptaka w skrzydło.
- zastawianie lufami
stosowany (jednak nie zalecany) przez niektórych myśliwych sposób strzelania do ruchomego celu, polegający na wycelowaniu w miejsce, w którym spodziewany jest zwierz, i oddaniu strzału w (...)
- zamknięcie
zwarcie baskili z lufami w łamanej broni myśliwskiej.