Definicja hasła: zagniazdowniki
- zagniazdowniki
ptaki, których pisklęta po wykluciu się z jaj wkrótce opuszczają gniazdo i rozpoczynają samodzielnie zdobywać pokarm.
Zagniazdowniki, zwane również ptakami zagniazdownikowymi, to grupa ptaków charakteryzująca się zwyczajem opuszczania gniazda tuż po wykluciu się z jaj przez pisklęta i rozpoczynają samodzielne zdobywanie pokarmu. Są to zazwyczaj małe i szybkie ptaki, które mają umiejętność samodzielnego polowania od najmłodszych lat. Ich nazwa jest związana z tym specyficznym zachowaniem, które odróżnia je od innych gatunków ptaków. Zagniazdowniki posiadają bardzo szeroki zakres diety; większość gatunków żywi się głównie owadami, lecz niektóre mogą być także mięsożerne lub roślinożerne. Wielu z tych ptaków poluje w parach lub małych grupach, co sprawia, że są bardzo aktywne w swoim środowisku naturalnym.
Zagniazdowniki pełnią istotną rolę ekologiczną jako drapieżniki, kontrolując populacje szkodliwych owadów oraz biorąc udział w łańcuchu pokarmowym. Ich zdolność do samodzielnego zdobywania pożywienia od młodego wieku wpływa na ich rolę w ekosystemie, a ich obecność pomaga w utrzymaniu równowagi biologicznej. Dzięki swojemu zwyczajowi opuszczania gniazda zaraz po wykluciu się z jaj, są dobrze przystosowane do życia na różnorodnych terenach i w zróżnicowanych warunkach środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj zagniazdowniki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę Z
- zaznaczanie strzału
charakterystyczna reakcja ruchowa zwierzyny na miejsce trafienia jej. Od tego zależy czas i sposób poszukiwania postrzałka.
- zniesienie
złożenie jajka przez ptaka w gnieździe.
- zasiadka
sposób polowania polegający na oczekiwaniu w ukryciu na zwierzynę.
- zaczep zamkowy
urządzenie w broni myśliwskiej powtarzalnej, zabezpieczające zamek przed wypadnięciem w czasie otwierania go.
- zarząd wojewódzki
organ wykonawczy Wojewódzkiej Rady Łowieckiej. Składa się z przewodniczącego, dwóch zastępców, sekretarza i skarbnika. Do zadań zarządu wojewódzkiego należy prowadzenie działalności (...)
- zostać w ogniu
o zwierzynie: po celnym strzale padać na miejscu.
- zwierzyna drobna
lisy, ząjące, króliki, borsuki, jenoty, kuny, wydry, piżmaki, tchórze, wiewiórki oraz wszystkie ptaki łowne z wyjątkiem dropia.
- zabiegać
podbiegać na spotkanie z będącym w ruchu zwierzem (dozwolone wyłącznie podczas polowalń indywidualnych).
- zwietrzyć
o zwierzynie lub psie myśliwskim: wyczuć woń człowieka lub zwierzyny.
- zaciąg
opóźniony wystrzał spowodowany nierównomiernym i powolnym spalaniem się prochu (część spala się dopiero w przewodzie lufy): powoduje, że strzał jest nieskuteczny.