Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: zostać w ogniu

zostać w ogniu

o zwierzynie: po celnym strzale padać na miejscu.

Zostać w ogniu to termin używany w łowiectwie, określający sytuację, gdy zwierzyna pada na miejscu po celnym strzale. Stanowi to pożądany rezultat dla myśliwego, ponieważ eliminuje konieczność dalszego polowania na ranne zwierzę i obniża ryzyko ucieczki lub zranienia innych zwierząt. Zatrzymanie zwierzyny w miejscu jest również istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa, zarówno myśliwego, jak i otoczenia. Ponadto, oznacza to humane i skuteczne wykonanie celu polowania.

Bardzo istotne jest precyzyjne celowanie oraz umiejętności strzeleckie myśliwego. Zdobycie umiejętności pozwalających osiągnąć efekt "zostać w ogniu" wymaga czasu, cierpliwości i regularnej praktyki z bronią. Dla myśliwego osiągnięcie tego wyniku stanowi potwierdzenie jego zdolności oraz dobrej kondycji technicznej broni.

Zostać w ogniu ma także znaczenie etyczne – jest to często wyraz moralnego obowiązku myśliwego do polowania z poszanowaniem zwierzęcia oraz minimalizowania cierpienia jakie mu zadaje. Jest jednym z aspektów, które determinują profesjonalizm i uczciwość myśliwego oraz oddają szacunek dla natury.

Osiągnięcie efektu zostać w ogniu może przynosić ogromną satysfakcję myśliwemu jako potwierdzenie jego umiejętności i doświadczenia oraz umożliwienie efektywnego przeprowadzenia polowania. To także moment, w którym widoczna staje się praca nad doskonaleniem swoich umiejętności, aby zapewnić humanityczne i skuteczne rozwiązanie sytuacji polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj zostać w ogniu w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę Z

zobacz pełną listę haseł

zwierzyna

zwierzęta żyjące na wolności uznane przez ustawę za gatunki łowne, posiadające okresy ochronne i okresy dozwolonych na nie polowań. Stan podstawowych gatunków zwierzyny łownej w Polsce w (...)

zniesienie

złożenie jajka przez ptaka w gnieździe.

zostać w ogniu

o zwierzynie: po celnym strzale padać na miejscu.

zaołowienie luf

osadzenie się resztek ołowiu na powierzchni przewodu lufy. Należy usuwać go za pomocą szczotki mosiężnej oraz specjalnego płynu do odołowiania luf.

zarzynać

o wilku: zabijać swoją zdobycz.

żubr, żubr (Bison bonasus L.)

gatunek z rzędu parzystokopytnych żyjący w polskich lasach. Największy ze ssaków, długość ciała 2,6-3,5 m, wysokość w kłębie 185-200 cm, ciężar 800-1000 kg. Wyraźny dymorfizm (...)

zestrzał

miejsce, w którym znajdował się zwierz w momencie trafienia go pociskiem. Zestrzał należy dokładnie sprawdzić szukając farby, ścinki i kawałków kości.

zabiegać

podbiegać na spotkanie z będącym w ruchu zwierzem (dozwolone wyłącznie podczas polowalń indywidualnych).

żubrzyca

samica żubra.

zwierzyna drobna

lisy, ząjące, króliki, borsuki, jenoty, kuny, wydry, piżmaki, tchórze, wiewiórki oraz wszystkie ptaki łowne z wyjątkiem dropia.