Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: zastawianie lufami

zastawianie lufami

stosowany (jednak nie zalecany) przez niektórych myśliwych sposób strzelania do ruchomego celu, polegający na wycelowaniu w miejsce, w którym spodziewany jest zwierz, i oddaniu strzału w momencie jego ukazania się.

Zastawianie lufami to technika strzelecka wykorzystywana przez niektórych myśliwych, polegająca na wycelowaniu w miejsce, gdzie spodziewany jest zwierz i oddaniu strzału w momencie jego ukazania się. Jest ona stosowana w sytuacjach, gdy zwierz jest trudny do dostrzeżenia lub gdy myśliwy chce zmniejszyć ryzyko spłoszenia zwierzęcia. Aby skutecznie zastawić lufy, wymagane jest dogłębne poznanie terenu oraz miejsca, w którym może pojawić się zwierz. Dodatkowo, myśliwy musi dobrze ocenić swoje szanse na trafienie celu oraz odpowiednio wycelować broń. Konieczna jest także ostrożność względem innych myśliwych i osób postronnych, aby uniknąć nieszczęśliwego wypadku. Pomimo skuteczności tej techniki w rękach dobrze przeszkolonego myśliwego, ze względu na ryzyko nieszczęśliwego wypadku i spłoszenia zwierzyny zaleca się stosowanie jej tylko w ostateczności.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj zastawianie lufami w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę Z

zobacz pełną listę haseł

zew

ryk jelenia byka podczas rykowiska.

zabawca

pies gończy, który nic mogąc odnaleźć tropu gonionej zwierzyny szuka i głosi przez dłuższy czas w jednym miejscu.

żmijka

lis o czarnym włosiu na podbrzuszu.

zarząd wojewódzki

organ wykonawczy Wojewódzkiej Rady Łowieckiej. Składa się z przewodniczącego, dwóch zastępców, sekretarza i skarbnika. Do zadań zarządu wojewódzkiego należy prowadzenie działalności (...)

zacios

znak wykonany przez myśliwego nożem na drzewie w celu zaznaczenia miejsca strzału.

zwierzyna

zwierzęta żyjące na wolności uznane przez ustawę za gatunki łowne, posiadające okresy ochronne i okresy dozwolonych na nie polowań. Stan podstawowych gatunków zwierzyny łownej w Polsce w (...)

zaznaczanie strzału

charakterystyczna reakcja ruchowa zwierzyny na miejsce trafienia jej. Od tego zależy czas i sposób poszukiwania postrzałka.

żubr, żubr (Bison bonasus L.)

gatunek z rzędu parzystokopytnych żyjący w polskich lasach. Największy ze ssaków, długość ciała 2,6-3,5 m, wysokość w kłębie 185-200 cm, ciężar 800-1000 kg. Wyraźny dymorfizm (...)

żerowisko

miejsce żerowania zwierzyny.

zapady

wieczorne przyloty kogutów głuszców na tokowisko.