Definicja hasła: zwierzyna
- zwierzyna
zwierzęta żyjące na wolności uznane przez ustawę za gatunki łowne, posiadające okresy ochronne i okresy dozwolonych na nie polowań. Stan podstawowych gatunków zwierzyny łownej w Polsce w latach 1970-1980 (w tys. sztuk):
1970 r. 1980 r. łosie 0,9 5,8 jelenie 45,9 72,5 sarny 229,2 402,1 dziki 47,1 85,0 bażanty 373,1 520,6 zające 3204,0 1455,0 kuropatwy 1988,5 872,8
Zwierzyna to wszystkie gatunki zwierząt żyjących na wolności, uznane przez ustawę za łowne. W kontekście łowieckim obejmuje ona gatunki, które posiadają określone okresy ochronne oraz dozwolone okresy polowań. Zwierzyna jest istotnym elementem ekosystemu, wpływając na równowagę biologiczną oraz stan środowiska naturalnego. Dodatkowo, stanowi ważne źródło pożywienia dla ludzi i innych zwierząt. Określenie to odnosi się do wielu gatunków zwierzyny łownej w Polsce, takich jak: łosie, jelenie, sarny, dziki, bażanty, zające czy kuropatwy.
Polowanie na zwierzynę jest praktykowane od wieków i może mieć charakter sportowy lub służyć zdobywaniu pożywienia dla rodzin czy lokalnych społeczności. I choć jest to tradycyjna forma działalności ludzkiej, zatem odpowiednie organy państwowe lub lokalne oraz organizacje ochrony przyrody i myśliwi często ściśle regulują tę praktykę w celu zachowania stanu populacji zwierzyny na odpowiednim poziomie oraz ochrony ekosystemu przed nadmiernymi uszkodzeniami spowodowanymi przez nadmierną presję łowiecką.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj zwierzyna w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę Z
- zrzucać
o jeleniowatych: pozbyć się poroża przed okresem nasadzania nowego. Jeleniowate zrzucają poroże co roku.
- zatrop
miejsce w pobliżu tropu wejściowego. Dobre stanowisko przy polowaniu na odyńca, który ruszony często uderza pod trop.
- zrulować
o zającu: zostać w ogniu.
- zarzynać
o wilku: zabijać swoją zdobycz.
- zając szarak, zając szarak (Lepus europaeus L.)
gatunek z rzędu zajęczaków. Długość ciała 50-63 cm, ogona 8-11,5 cm, ciężar 3-5,5 kg. Ubarwienie: Wierzch ciała szarobrązowy, boki rudawe, spód ciała i ogona biały, końce uszu i (...)
- zastawianie lufami
stosowany (jednak nie zalecany) przez niektórych myśliwych sposób strzelania do ruchomego celu, polegający na wycelowaniu w miejsce, w którym spodziewany jest zwierz, i oddaniu strzału w (...)
- żubrzyca
samica żubra.
- zgryzać
o zwierzynie płowej: obgryzać pędy młodych drzewek i krzewów.
- zaznaczanie strzału
charakterystyczna reakcja ruchowa zwierzyny na miejsce trafienia jej. Od tego zależy czas i sposób poszukiwania postrzałka.