Definicja hasła: tycznia
- tycznia
dawniej huczka dzików i ruja wilków
Tycznia to termin związanym ze zwierzyną łowną, który dawniej oznaczał po prostu miejsce, gdzie dzik się wysadzał lub ścigał. Bardzo rzadko używane określenie "tycznia" funkcjonuje w kontekście polowań na dziki oraz wilki. Można je spotkać w lekturach historycznych lub literaturze łowieckiej. Termin "tycznia" odnosi się do stanowiska, na którym przy wabieniu dzików lub wilków składano tam dźwięciędę zwierzęcą, by drażniła i prowokowała dziki albo wabiła wilki. Współcześnie rzadko stosowane jest to określenie specyficzne dla tradycyjnych metod polowania, a przede wszystkim dla środowiska myśliwych i pasjonatów historii myślistwa. Termin ten jest znacznie mniej popularny niż bardziej ogólne określenia na takie metody polowań i zachował swoje znaczenie głównie jako zjawisko historyczne.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tycznia w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę T
- trop sfarbowany
trop farbującej zwierzyny.
- trychina
włosień kręty niebezpieczny pasożyt ssaków leśnych oraz człowieka. Człowiek zaraża się zwykle przez zjedzenie chorego (nie badanego) mięsa z dzika.
- tumak
inaczej kuna leśna.
- ton główny
inaczej korkowanie.
- tropowiec
pies myśliwski używany do odszukiwania zwierzyny po zostawionych przez nią tropach.
- tyka
główna część poroża jeleniowatych, z której wyrastają odnogi.
- trzewik
nakładka na kolbę (stopkę) broni myśliwskiej, używana w celu przedłużenia jej bądź też do zamortyzowania odrzutu.
- trelowanie
druga zwrotka pieśni głuszca.
- trop
odciski nóg zwierzęcych pozostawione na ziemi lub śniegu. Pozwalają myśliwym określić gatunek, orientacyjnie ciężar i płeć, często też czas i kierunek wędrówki zwierzyny.
- tur, tur (Bos primigenius)
wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.