Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: historia broni myśliwskiej

historia broni myśliwskiej

Pierwszą bronią myśliwską w czasach prehistorycznych były maczugi, potem człowiek zaczął używać do polowań kolejno oszczepów, toporów, wreszcie skonstruował broń miotającą - procę, a następnie łuk i kusze. W XIV w. wynaleziono broń palną, którą po raz pierwszy wykorzystano do polowania w XV w. (zob. arkebuz). Na przestrzeni następnych wieków przechodzono od strzelb o zamkach lontowych do skałkówek i kapiszonówek. Przełomowego wynalazku dokonał Francuz Lefaucheux w 1832 r., w wyniku którego późniejsze strzelby były ładowane od tyłu (odtylcówki, lankastrówki). Pod koniec XIX w. pojawia się nowoczesna broń myśliwska (zob. broń myśliwska).

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj historia broni myśliwskiej w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła historia broni myśliwskiej, napisz tutaj:

Inne hasła na literę H

zobacz pełną listę haseł

Hubert św.

Święty Hubert ur. ok. 656 zm. ok. 727 r. - od końca XV wieku patron myśliwych. Legenda głosi o ukazaniu się św. Hubertowi jelenia z krzyżem w środku wieńca. Dzień św. Huberta, 3 (...)

huczka, huczka, lochanie

okres godowy u dzików; zaczyna się pod koniec listopada i trwa ok. 6 tygodni.

heć! heć!

okrzyk nakazujący chartom gonienie zająca lub lisa.

haki, haki, grandle, pniaki

1) szczątkowe kły jelenia znajdujące się w górnej szczęce. Dodatkowe trofeum z jelenia. H. u starszych osobników są pięknie opalone. Oprawione przez jubilera są używane jako biżuteria (...)

harapowisko

rękojeść harapa.

heco! heco!

zawołanie przywołujące charty do jeźdźca, który dostrzegł zająca.

hardy

o ptakach zrywających się przed myśliwym poza zasięgiem strzału.

hejnał żurawi

głos wydawany przez żurawie regularnie wieczorem, i przed świtem.

Holland - Holland

fabryka broni w Londynie produkująca najwyższej klasy dubeltówki. Strzelby tej firmy mają zawsze w prawej lufie 1/4 czoka, w lewej 3/4 czoka.

hajże go! hajże go ha!

dawny okrzyk zachęcający charty do gonu.