Definicja hasła: hukać
- hukać
o naganiaczach: głośno zachowywać się w miocie.
Hukanie to głośne zachowanie w miocie, które ma na celu wywołanie reakcji ze strony zwierzyny. Jest jednym z najważniejszych elementów łowiectwa, szczególnie istotnym podczas polowania na dziką zwierzynę. Może być wykonywane przy użyciu różnych narzędzi, takich jak dzwonki, trąbki lub specjalne urządzenia do hukania, ale także poprzez głośne krzyki lub inne dźwięki wydawane przez myśliwych.
Hukanie może być stosowane zarówno do znalezienia i polowania na zwierzynę, jak i do nagabywania zwierząt w celu spłoszenia ich z określonego terenu. W tym drugim przypadku myśliwi mogą ustawić naganiacze wokół miotu tak, aby głośno huczały, gdy zwierzyna się pojawi. Może to skutkować albo odstraszeniem zwierzyny od określonego obszaru, albo zmuszeniem jej do opuszczenia go.
W kontekście praktycznym hukanie jest ważne dla skutecznego prowadzenia polowań i kontrolowania ruchu zwierząt. Umiejętność poprawnego hukania oraz znajomość technik nagabywania przy pomocy dźwięku stanowią istotny aspekt tradycyjnej wiedzy łowieckiej przekazywanej z pokolenia na pokolenie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj hukać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę H
- harap
1) bat z krótkim uchwytem i długim rzemieniem używany przy polowaniach par force;
2) zawołanie nakazujące psom gończym oddanie uszczwanej zwierzyny.
- halizna
powierzchnia leśna pozbawiona drzew, leżąca dłuższy czas odłogiem.
- hardy
o ptakach zrywających się przed myśliwym poza zasięgiem strzału.
- historia broni myśliwskiej
Pierwszą bronią myśliwską w czasach prehistorycznych były maczugi, potem człowiek zaczął używać do polowań kolejno oszczepów, toporów, wreszcie skonstruował broń miotającą - (...)
- hajże go! hajże go ha!
dawny okrzyk zachęcający charty do gonu.
- hejnał żurawi
głos wydawany przez żurawie regularnie wieczorem, i przed świtem.
- huczek
dawna nazwa naganiacza głośno pędzącego zwierzynę.
- heć! heć!
okrzyk nakazujący chartom gonienie zająca lub lisa.
- haki, haki, grandle, pniaki
1) szczątkowe kły jelenia znajdujące się w górnej szczęce. Dodatkowe trofeum z jelenia. H. u starszych osobników są pięknie opalone. Oprawione przez jubilera są używane jako biżuteria (...)
- harapowy
zwierz uszczuty przez charty.