Definicja hasła: hefard
- hefard
dawna nazwa sokoła złapanego przy pierwszym pierzeniu.
Hefard to dawna nazwa sokoła złapanego przy pierwszym pierzeniu. Termin ten pochodzi od staroangielskiego słowa „heaford”, które oznacza „pierzący się ptak”. Hefard był używany w łowiectwie od czasów średniowiecza, gdy sokole były używane do polowań na ptaki.
Sokole były wykorzystywane do polowania na ptaki, takie jak gołębie, bażanty i kuropatwy. Hefard był zwykle młodym sokołem, który został złapany w okresie pierzenia. Sokole te były bardzo cenione przez myśliwych, ponieważ były one łatwe do wyszkolenia i miały silny instynkt polowania.
Hefardy były również bardzo trwałe i mogły działać przez długi czas bez potrzeby naprawiania lub wymiany. Były popularne wśród arystokracji, która posiadała hefardy i uczyła je polować na ptaki. Hefardy byli również uważani za symbol statusu społecznego i bogactwa.
W kontekście historycznym hefard stanowił ważną składkę do trwałości tradycji sokolnictwa oraz rycerskiej kultury polowań, będąc symbolem potęgi i elegancji. Jako młode sokoły złapane w okresie pierzenia, były one szczególnie cenione ze względu na swoje zdolności łowne oraz potencjał szkoleniowy. Ich umiejętności stanowiły kluczowy atut dla myśliwych i właścicieli oraz podnosiły ich prestiż społeczny.
Współcześnie hefard pozostaje elementem historycznym, nawiązującym do tradycji szlacheckich oraz związanych z dawnymi formami myślistwa. Termin ten przypomina o dawnych praktykach sokolnictwa i sposobach korzystania z zdolności naturalnych drapieżników do celów łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj hefard w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę H
- hardy
o ptakach zrywających się przed myśliwym poza zasięgiem strzału.
- Hubert św.
Święty Hubert ur. ok. 656 zm. ok. 727 r. - od końca XV wieku patron myśliwych. Legenda głosi o ukazaniu się św. Hubertowi jelenia z krzyżem w środku wieńca. Dzień św. Huberta, 3 (...)
- hodowla zwierzyny
całość zabiegów przeprowadzanych w łowisku, zmierzających do przystosowania zasobów zwierzyny do możliwości środowiska, w celu optymalnego zaspokojenia potrzeb łowiectwa i gospodarki (...)
- historia łowiectwa w Polsce
Łowiectwo było jednym z podstawowych zajęć ludów pierwotnych na całym świecie, również i w Polsce znajdujemy liczne ślady polowań ludzi jaskiniowych. Historia łowiecka nowożytnego w (...)
- huczka, huczka, lochanie
okres godowy u dzików; zaczyna się pod koniec listopada i trwa ok. 6 tygodni.
- halali
zawołanie i fanfara oznajmiające miejsce, gdzie jeleń został osaczony przez psy podczas polowań par force. Halali kończyło polowanie (zob. (...)
- heć! heć!
okrzyk nakazujący chartom gonienie zająca lub lisa.
- harap
1) bat z krótkim uchwytem i długim rzemieniem używany przy polowaniach par force;
2) zawołanie nakazujące psom gończym oddanie uszczwanej zwierzyny.
- huczek
dawna nazwa naganiacza głośno pędzącego zwierzynę.
- hajże go! hajże go ha!
dawny okrzyk zachęcający charty do gonu.