Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lis

lis, lis (Vulpes vulpes L.)

gatunek z rodziny psów. Długość ciała 60-90 cm, ogona 30-50 cm, ciężar 5-13 kg. Ubarwienie żółtorude, spód ciała i wewnętrzna strona nóg białawe, czubki uszu i dolne partie nóg czarne, koniec ogona biały. Na górnej strome ogona, poniżej jego nasady, znajduje się gruczoł zapachowy fiołek. Jest to zwierzę pospolite w całej Polsce. Zamieszkuje lasy, pola i łąki. Kopie obszerne nory. Cieczka. występuje w lutym, ciąża trwa 50-55 dni, po którym liszka wydaje na świat 4-6 młodych, karmi je mlekiem przez około 8 tygodni. Od 6 tygodnia młode pobierają również pokarm zwierzęcy. Młodymi opiekują się oboje rodzice. Dojrzałość płciową uzyskują po roku życia. Pokarm 1isa stanowią: gryzonie, zające, króliki, ptaki, jaja, padlina, żaby, ślimaki, owoce i jagody. Lis jest pożyteczny jako niszczyciel gryzoni, ale wyrządza duże szkody wśród ptactwa gnieżdżącego się na ziemi. Często chorują na wściekliznę i są jej roznosicielami (należy bardzo uważać przy kontaktach z nimi, zwłaszcza podczas skórowania). Są to zwierzęta łowne dostarczające cennego futra.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lis w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła lis, napisz tutaj:

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

latacz

w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego (...)

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

lira

ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.

Lebeau

belgijska strzelba produkowana od XIX w.

lornetka

przyrząd optyczny ułatwiający oglądanie zwierzyny, znajdującej się w dużej odległości od myśliwego. Jest konieczna przy wykonywaniu odstrzałów selekcyjnych. Każda lornetka posiada (...)

linijka

lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

lampy

oczy wilka.

linia

szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).

loszka

młoda samica dzika (drugi rok życia).