Definicja hasła: linienie
- linienie
intensywne wypadanie włosów u zwierząt w rytmicznych odstępach czasowych (zazwyczaj rocznych).
Linienie to naturalny proces wypadania starej sierści u zwierząt, który zazwyczaj zachodzi sezonowo, zwykle raz do roku. Jest to wynik cyklu wzrostu włosa, który składa się z faz wzrostu, spoczynku i wypadania. W okresie linienia włosy wypadają w większej ilości, aby ustąpić miejsca nowej sierści przystosowanej do zmieniających się warunków atmosferycznych. Linienie jest zjawiskiem typowym dla wielu gatunków ssaków futerkowych, jak również ptaków.
Proces linienia ma istotne znaczenie zarówno dla kondycji zdrowotnej zwierząt, jak i dla ludzi zajmujących się hodowlą i wykorzystaniem sierści czy futra. Duże nasilenie linienia może być również sygnałem problemów zdrowotnych lub niedoborów żywieniowych u zwierząt. Dlatego jest ważne, aby właściciele oraz opiekunowie zwierząt byli świadomi i zrozumieli ten proces, dostosowując pielęgnację do potrzeb zwierzęcia w okresie linienia.
W dziedzinie łowiectwa termin "linienie" odnosi się także do okresu, w którym zwierzyna zmienia swój strój futrzany - czyli sierść lub futro. W tym kontekście linienie stanowi ważny element kalendarza łowieckiego oraz wpływa na ocenę wartości futra danego osobnika podczas polowań oraz pracy myśliwych w gospodarce leśnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linienie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lizawka, lizawka, solnik
urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.
- lawerak
seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)
- legowisko
1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane
- loty
skrzydła ptaków.
- latacz
w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego (...)
- loftka
śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.
- loszka
młoda samica dzika (drugi rok życia).
- linia
szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).