Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: linienie

linienie

intensywne wypadanie włosów u zwierząt w rytmicznych odstępach czasowych (zazwyczaj rocznych).

Linienie to naturalny proces wypadania starej sierści u zwierząt, który zazwyczaj zachodzi sezonowo, zwykle raz do roku. Jest to wynik cyklu wzrostu włosa, który składa się z faz wzrostu, spoczynku i wypadania. W okresie linienia włosy wypadają w większej ilości, aby ustąpić miejsca nowej sierści przystosowanej do zmieniających się warunków atmosferycznych. Linienie jest zjawiskiem typowym dla wielu gatunków ssaków futerkowych, jak również ptaków.

Proces linienia ma istotne znaczenie zarówno dla kondycji zdrowotnej zwierząt, jak i dla ludzi zajmujących się hodowlą i wykorzystaniem sierści czy futra. Duże nasilenie linienia może być również sygnałem problemów zdrowotnych lub niedoborów żywieniowych u zwierząt. Dlatego jest ważne, aby właściciele oraz opiekunowie zwierząt byli świadomi i zrozumieli ten proces, dostosowując pielęgnację do potrzeb zwierzęcia w okresie linienia.

W dziedzinie łowiectwa termin "linienie" odnosi się także do okresu, w którym zwierzyna zmienia swój strój futrzany - czyli sierść lub futro. W tym kontekście linienie stanowi ważny element kalendarza łowieckiego oraz wpływa na ocenę wartości futra danego osobnika podczas polowań oraz pracy myśliwych w gospodarce leśnej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linienie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

loftka

śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.

licówka

stara doświadczona lama, przewodniczka jeleniej chmary (lub danieli). Bardzo czujna pilnuje bezpieczeństwa całej chmary.

latarnia

łeb wilka.

las

zespół biologiczny (układ ekologiczny), w którym właściwe dla niego: szata roślinna (głównie drzewiasta), zwierzęta i czynniki przyrody nieożywionej są wzajemnie uzależnione.

lotny

o młodych ptakach umiejących już latać.

lefoszówka

pierwsza odtylcowa strzelba myśliwska wyprodukowana w 1832 r. przez C. Lel'aucheux. Iglica była wbudowana w tylną część łuski. Zaletą lefoszówki było szybkie ładowanie, wadą (...)

lochanie

inaczej huczka.

lewka

lewa lufa strzelby myśliwskiej.

lepażówka

francuska strzelba kapiszonowa, a później odtylcowa, produkowana w XIX w. w fabryce Lepage'a.

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.