Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lufa

lufa

główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, cylindrycznego przewodu lufy (ewentualnie zwężonego na końcu w czok lub pólczok, niekiedy także rozwierconego dla zwiększenia rozrzutu, np. przy strzelaniu do rzutków). Lufa w broni kulowej jest gwintowana; składa się z części zamkowej, komory nabojowej i części gwintowanej. Ze względu na konieczność elastyczności, lufy wykonywane są z miękkiej stali, tzw. lufowej, która zawiera duży procent niklu i wolframu. Najczęstsze długości luf broni śrutowej: od 70-75 cm; broni gwintowanej - 45-72 cm; broni kombinowanej - 60-70 cm.

Lufa jest zamkniętym, cylindrycznym przewodem w broni palnej, służącym do wystrzeliwania pocisków. W broni śrutowej lufa występuje w dwóch rodzajach: gładkim, składającym się z części zamkowej, komory nabojowej i cylindrycznego przewodu lufy; oraz gwintowanym, zawierającym również część gwintowaną. Materiał wykonania lufy to miękka stal lufowa, z dużym udziałem niklu i wolframu. Długość lufy zmienia się w zależności od rodzaju broni: od 70-75 cm w broni śrutowej, 45-72 cm w broni kulowej oraz 60-70 cm w broni kombinowanej. Lufa pełni kluczową rolę, nadając pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową, umożliwiając precyzyjne strzelanie do celu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lufa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lęgowy, lęgowy, gniazdowy

o ptakach, które gnieżdżą się na danym terenie.

licówka

stara doświadczona lama, przewodniczka jeleniej chmary (lub danieli). Bardzo czujna pilnuje bezpieczeństwa całej chmary.

locha, locha, samura

samica dzika (od trzeciego roku życia).

lawerak

seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)

linienie

intensywne wypadanie włosów u zwierząt w rytmicznych odstępach czasowych (zazwyczaj rocznych).

lotny

o młodych ptakach umiejących już latać.

linia celowania

linia prosta łącząca oko myśliwego, przyrządy celownicze i cel (zob. celowanie).

lira

ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.

latarnia

łeb wilka.

lusterko

plamy na skrzydłach kaczek, np. granatowoniebieskie u krzyżówki.