Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lufa

lufa

główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, cylindrycznego przewodu lufy (ewentualnie zwężonego na końcu w czok lub pólczok, niekiedy także rozwierconego dla zwiększenia rozrzutu, np. przy strzelaniu do rzutków). Lufa w broni kulowej jest gwintowana; składa się z części zamkowej, komory nabojowej i części gwintowanej. Ze względu na konieczność elastyczności, lufy wykonywane są z miękkiej stali, tzw. lufowej, która zawiera duży procent niklu i wolframu. Najczęstsze długości luf broni śrutowej: od 70-75 cm; broni gwintowanej - 45-72 cm; broni kombinowanej - 60-70 cm.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lufa w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła lufa, napisz tutaj:

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

Lebeau

belgijska strzelba produkowana od XIX w.

lot tokowy

lot odbywany przez samce ptaków w okresie godowym w poszukiwaniu samicy (np. wiosenne ciągi słonek - obloty).

luneta

optyczny przyrząd celowniczy, umożliwiający myśliwemu oddanie precyzyjnego strzału na odległość do 200 m (nie należy strzelać dalej niż 150 m). Lunety myśliwskie mogą mieć różne (...)

lefoszówka

pierwsza odtylcowa strzelba myśliwska wyprodukowana w 1832 r. przez C. Lel'aucheux. Iglica była wbudowana w tylną część łuski. Zaletą lefoszówki było szybkie ładowanie, wadą (...)

lustro

biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).

lotki

najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.

lufa

główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)

Lefaucheux Casmir

francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.

lęg

potomstwo ptasie z jednego zniesienia.

linia celowania

linia prosta łącząca oko myśliwego, przyrządy celownicze i cel (zob. celowanie).