Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lufa

lufa

główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, cylindrycznego przewodu lufy (ewentualnie zwężonego na końcu w czok lub pólczok, niekiedy także rozwierconego dla zwiększenia rozrzutu, np. przy strzelaniu do rzutków). Lufa w broni kulowej jest gwintowana; składa się z części zamkowej, komory nabojowej i części gwintowanej. Ze względu na konieczność elastyczności, lufy wykonywane są z miękkiej stali, tzw. lufowej, która zawiera duży procent niklu i wolframu. Najczęstsze długości luf broni śrutowej: od 70-75 cm; broni gwintowanej - 45-72 cm; broni kombinowanej - 60-70 cm.

Lufa jest zamkniętym, cylindrycznym przewodem w broni palnej, służącym do wystrzeliwania pocisków. W broni śrutowej lufa występuje w dwóch rodzajach: gładkim, składającym się z części zamkowej, komory nabojowej i cylindrycznego przewodu lufy; oraz gwintowanym, zawierającym również część gwintowaną. Materiał wykonania lufy to miękka stal lufowa, z dużym udziałem niklu i wolframu. Długość lufy zmienia się w zależności od rodzaju broni: od 70-75 cm w broni śrutowej, 45-72 cm w broni kulowej oraz 60-70 cm w broni kombinowanej. Lufa pełni kluczową rolę, nadając pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową, umożliwiając precyzyjne strzelanie do celu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lufa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

Lefaucheux Casmir

francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.

liszka, liszka, lisica

samica lisa.

loszka

młoda samica dzika (drugi rok życia).

lira

ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.

lotny

o młodych ptakach umiejących już latać.

linia

szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).

lepażówka

francuska strzelba kapiszonowa, a później odtylcowa, produkowana w XIX w. w fabryce Lepage'a.

linienie

intensywne wypadanie włosów u zwierząt w rytmicznych odstępach czasowych (zazwyczaj rocznych).

lustro

biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).

locha, locha, samura

samica dzika (od trzeciego roku życia).