Definicja hasła: linia oddziałowa
- linia oddziałowa
niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.
Linia oddziałowa to niezadrzewiony pas terenu o szerokości 6-8 metrów, który jest wykorzystywany do podziału lasu na jednostki zwane oddziałami. Jest to ważny element planowania łowieckiego umożliwiający łowcom wyodrębnienie i zarządzanie poszczególnymi częściami lasu. Dzięki temu ułatwia identyfikację oraz monitorowanie poszczególnych obszarów leśnych. Linia oddziałowa jest również istotna dla zachowania równowagi ekologicznej w lesie, zapobiegając przeludnieniu dzikich zwierząt w jednym obszarze oraz nadmiernym połowom. Ochrona siedlisk i gatunków chronionych przed nadmiernym polowaniem to kolejna ważna funkcja linii oddziałowej. Ponadto pomocna jest dla bezpieczeństwa łowców, umożliwiając łatwe określenie granic między poszczególnymi obszarami i uniknięcie niebezpiecznych sytuacji podczas polowań. Linia oddziałowa może też być używana do umiejscowienia pułapek oraz innych urządzeń łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linia oddziałowa w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- liściarka
młode pędy drzew i krzewów liściastych zebrane wraz z liśćmi w maju lub czerwcu; wysuszone i nasolone stanowią doskonałą karmi dla zwierzyny w czasie zimy.
- lęg
potomstwo ptasie z jednego zniesienia.
- las
zespół biologiczny (układ ekologiczny), w którym właściwe dla niego: szata roślinna (głównie drzewiasta), zwierzęta i czynniki przyrody nieożywionej są wzajemnie uzależnione.
- loszka
młoda samica dzika (drugi rok życia).
- legowisko
1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane
- lewka
lewa lufa strzelby myśliwskiej.
- lampy
oczy wilka.
- lufa
główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)
- lekko
rozkaz dla psa myśliwskiego, aby delikatnie trzymał aport.
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.