Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: linia oddziałowa

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

Linia oddziałowa to niezadrzewiony pas terenu o szerokości 6-8 metrów, który jest wykorzystywany do podziału lasu na jednostki zwane oddziałami. Jest to ważny element planowania łowieckiego umożliwiający łowcom wyodrębnienie i zarządzanie poszczególnymi częściami lasu. Dzięki temu ułatwia identyfikację oraz monitorowanie poszczególnych obszarów leśnych. Linia oddziałowa jest również istotna dla zachowania równowagi ekologicznej w lesie, zapobiegając przeludnieniu dzikich zwierząt w jednym obszarze oraz nadmiernym połowom. Ochrona siedlisk i gatunków chronionych przed nadmiernym polowaniem to kolejna ważna funkcja linii oddziałowej. Ponadto pomocna jest dla bezpieczeństwa łowców, umożliwiając łatwe określenie granic między poszczególnymi obszarami i uniknięcie niebezpiecznych sytuacji podczas polowań. Linia oddziałowa może też być używana do umiejscowienia pułapek oraz innych urządzeń łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linia oddziałowa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

las

zespół biologiczny (układ ekologiczny), w którym właściwe dla niego: szata roślinna (głównie drzewiasta), zwierzęta i czynniki przyrody nieożywionej są wzajemnie uzależnione.

linienie

intensywne wypadanie włosów u zwierząt w rytmicznych odstępach czasowych (zazwyczaj rocznych).

lornetka

przyrząd optyczny ułatwiający oglądanie zwierzyny, znajdującej się w dużej odległości od myśliwego. Jest konieczna przy wykonywaniu odstrzałów selekcyjnych. Każda lornetka posiada (...)

lochanie

inaczej huczka.

linijka

lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.

luneta

optyczny przyrząd celowniczy, umożliwiający myśliwemu oddanie precyzyjnego strzału na odległość do 200 m (nie należy strzelać dalej niż 150 m). Lunety myśliwskie mogą mieć różne (...)

linia

szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz

lufa

główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)