Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: linia oddziałowa

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

Linia oddziałowa to niezadrzewiony pas terenu o szerokości 6-8 metrów, który jest wykorzystywany do podziału lasu na jednostki zwane oddziałami. Jest to ważny element planowania łowieckiego umożliwiający łowcom wyodrębnienie i zarządzanie poszczególnymi częściami lasu. Dzięki temu ułatwia identyfikację oraz monitorowanie poszczególnych obszarów leśnych. Linia oddziałowa jest również istotna dla zachowania równowagi ekologicznej w lesie, zapobiegając przeludnieniu dzikich zwierząt w jednym obszarze oraz nadmiernym połowom. Ochrona siedlisk i gatunków chronionych przed nadmiernym polowaniem to kolejna ważna funkcja linii oddziałowej. Ponadto pomocna jest dla bezpieczeństwa łowców, umożliwiając łatwe określenie granic między poszczególnymi obszarami i uniknięcie niebezpiecznych sytuacji podczas polowań. Linia oddziałowa może też być używana do umiejscowienia pułapek oraz innych urządzeń łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linia oddziałowa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lampy

oczy wilka.

locha, locha, samura

samica dzika (od trzeciego roku życia).

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

loftka

śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.

lotki

najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.

lochanie

inaczej huczka.

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

Lefaucheux Casmir

francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.

lustro

biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).