Definicja hasła: linia oddziałowa
- linia oddziałowa
niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.
Linia oddziałowa to niezadrzewiony pas terenu o szerokości 6-8 metrów, który jest wykorzystywany do podziału lasu na jednostki zwane oddziałami. Jest to ważny element planowania łowieckiego umożliwiający łowcom wyodrębnienie i zarządzanie poszczególnymi częściami lasu. Dzięki temu ułatwia identyfikację oraz monitorowanie poszczególnych obszarów leśnych. Linia oddziałowa jest również istotna dla zachowania równowagi ekologicznej w lesie, zapobiegając przeludnieniu dzikich zwierząt w jednym obszarze oraz nadmiernym połowom. Ochrona siedlisk i gatunków chronionych przed nadmiernym polowaniem to kolejna ważna funkcja linii oddziałowej. Ponadto pomocna jest dla bezpieczeństwa łowców, umożliwiając łatwe określenie granic między poszczególnymi obszarami i uniknięcie niebezpiecznych sytuacji podczas polowań. Linia oddziałowa może też być używana do umiejscowienia pułapek oraz innych urządzeń łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linia oddziałowa w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- loftka
śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.
- linia oddziałowa
niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.
- lewka
lewa lufa strzelby myśliwskiej.
- loszka
młoda samica dzika (drugi rok życia).
- lefoszówka
pierwsza odtylcowa strzelba myśliwska wyprodukowana w 1832 r. przez C. Lel'aucheux. Iglica była wbudowana w tylną część łuski. Zaletą lefoszówki było szybkie ładowanie, wadą (...)
- Lebeau
belgijska strzelba produkowana od XIX w.
- linia
szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).
- loty
skrzydła ptaków.
- lizawka, lizawka, solnik
urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.