Definicja hasła: linia oddziałowa
- linia oddziałowa
niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.
Linia oddziałowa to niezadrzewiony pas terenu o szerokości 6-8 metrów, który jest wykorzystywany do podziału lasu na jednostki zwane oddziałami. Jest to ważny element planowania łowieckiego umożliwiający łowcom wyodrębnienie i zarządzanie poszczególnymi częściami lasu. Dzięki temu ułatwia identyfikację oraz monitorowanie poszczególnych obszarów leśnych. Linia oddziałowa jest również istotna dla zachowania równowagi ekologicznej w lesie, zapobiegając przeludnieniu dzikich zwierząt w jednym obszarze oraz nadmiernym połowom. Ochrona siedlisk i gatunków chronionych przed nadmiernym polowaniem to kolejna ważna funkcja linii oddziałowej. Ponadto pomocna jest dla bezpieczeństwa łowców, umożliwiając łatwe określenie granic między poszczególnymi obszarami i uniknięcie niebezpiecznych sytuacji podczas polowań. Linia oddziałowa może też być używana do umiejscowienia pułapek oraz innych urządzeń łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linia oddziałowa w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- linia oddziałowa
niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.
- loftka
śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.
- lewka
lewa lufa strzelby myśliwskiej.
- las
zespół biologiczny (układ ekologiczny), w którym właściwe dla niego: szata roślinna (głównie drzewiasta), zwierzęta i czynniki przyrody nieożywionej są wzajemnie uzależnione.
- lampy
oczy wilka.
- lęg
potomstwo ptasie z jednego zniesienia.
- lusterko
plamy na skrzydłach kaczek, np. granatowoniebieskie u krzyżówki.
- legowisko
1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane
- lodówka, lodówka (Clangula hy emails L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. Zamieszkuje brzegi mórz podbiegunowych. W Polsce późną jesienią i zimą spotykana na przelotach.
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.