Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lot tokowy

lot tokowy

lot odbywany przez samce ptaków w okresie godowym w poszukiwaniu samicy (np. wiosenne ciągi słonek - obloty).

Lot tokowy to specyficzne zachowanie przejawiane przez samce ptaków w okresie godowym. Polega on na wykonywaniu charakterystycznego lotu w celu znalezienia partnerki płci żeńskiej. Lot ten cechuje się powtarzalnym i regularnym przelatywaniem wokół określonego obszaru, co ma na celu przyciągnięcie uwagi samic. Ptaki wykonując lot tokowy prezentują swoje umiejętności lotnicze, co ma zwrócić uwagę potencjalnych partnerek oraz uczestniczyć w rywalizacji o możliwość rozmnażania.

Lot tokowy bywa widoczny u różnych gatunków ptaków, zarówno tych drapieżnych, jak słonki czy orły, jak i innych gatunków np. gołębi czy kawek. Jest on ważnym elementem zachowań godowych u ptaków, ponieważ pozwala samcom prezentować swoje walory oraz zwrócić uwagę samic. Typowo lot tokowy jest obserwowany wiosną podczas sezonu godowego, jednakże niektóre gatunki ptaków mogą wykonywać go także o innych porach roku.

Wśród funkcji lotu tokowego warto również wspomnieć o jego roli w obronie terytorialnej oraz poszukiwaniu pożywienia. Samce wykonując charakterystyczny lot mogą również informować inne osobniki o własnej obecności na danym obszarze i odstraszać potencjalnych intruzów lub konkurentów.

Warto zauważyć, że obserwacje lotu tokowego mają duże znaczenie dla prowadzenia badań naukowych i monitorowania populacji ptaków, ponieważ pozwalają one na lepsze zrozumienie zachowań godowych oraz dynamiki populacji ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lot tokowy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

linia

szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).

linia celowania

linia prosta łącząca oko myśliwego, przyrządy celownicze i cel (zob. celowanie).

lawerak

seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

linijka

lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.

lęg

potomstwo ptasie z jednego zniesienia.

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz

loszka

młoda samica dzika (drugi rok życia).

Lefaucheux Casmir

francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.

locha, locha, samura

samica dzika (od trzeciego roku życia).