Definicja hasła: lewka
- lewka
lewa lufa strzelby myśliwskiej.
Lewka to określenie oznaczające lewą lufę strzelby myśliwskiej. Strzelby myśliwskie posiadają zazwyczaj dwie lufy, prawą i lewą, umożliwiając strzał z dwóch nabojów bez konieczności ponownego przeładowania. Lewa lufa, zwana również "lewka", jest dedykowana do strzałów na większe odległości lub specjalnych rodzajów amunicji. Rozróżnienie między prawą a lewą lufą pozwala myśliwemu na dostosowanie używanej amunicji do konkretnego celu oraz warunków polowania.
Wybór konkretnej lufy do strzału zależy od wielu czynników takich jak odległość do celu, jego wielkość, uwarunkowania terenu czy panujące warunki atmosferyczne. Posiadanie obu luf w strzelbie myśliwskiej stanowi istotny atut dla myśliwego, umożliwiając szybkie dostosowanie broni do zmieniających się warunków polowania. Lewka może być więc kluczowym elementem skuteczności podczas polowań na różnorodną zwierzynę.
Ponadto, istnieje wiele rodzajów strzelb myśliwskich, co wpływa także na różnice w budowie i działaniu lewej lufy (lewki). Niektóre modele oferują dodatkowe możliwości regulacji czy specjalne technologie wspomagające celność strzału. Dzięki temu lewa lufa może być wykorzystywana w bardziej elastyczny sposób, odpowiadając różnym potrzebom myśliwego w zależności od sytuacji polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lewka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lotki
najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.
- lawerak
seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)
- Lebeau
belgijska strzelba produkowana od XIX w.
- latarnia
łeb wilka.
- linia oddziałowa
niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.
- loszka
młoda samica dzika (drugi rok życia).
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.
- lufa
główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)
- lira
ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.