Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: loftki

loftki

gruby śrut o średnicy powyżej 4,5 mm używany do polowania na wilki

Loftki to gruby śrut o średnicy powyżej 4,5 mm, specjalnie przeznaczony do polowania na duże dzikie zwierzęta, takie jak wilki. Charakteryzują się dużą siłą penetracji oraz zdolnością do przebicia skóry i kości zwierząt łownych. Loftki wykonane są z twardego metalu i są powszechnie stosowane przez myśliwych do skutecznego polowania na zwierzęta o znacznym rozmiarze, takie jak wilki, niedźwiedzie czy jelenie. Stanowią one ważną formę amunicji dla myśliwych prowadzących polowanie na duże dzikie zwierzęta, umożliwiając szybkie i skuteczne uśmiercenie zdobyczy. Loftki są dostępne w różnych rozmiarach oraz kształtach, a ich cena może się różnić w zależności od producenta oraz modelu. Odpowiedni dobór rodzaju amunicji jest niezwykle istotny dla skuteczności i bezpieczeństwa przeprowadzanego polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj loftki w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

luneta

optyczny przyrząd celowniczy, umożliwiający myśliwemu oddanie precyzyjnego strzału na odległość do 200 m (nie należy strzelać dalej niż 150 m). Lunety myśliwskie mogą mieć różne (...)

leżeć

o zwierzynie: przebywać w legowisku.

linienie

intensywne wypadanie włosów u zwierząt w rytmicznych odstępach czasowych (zazwyczaj rocznych).

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

lefoszówka

pierwsza odtylcowa strzelba myśliwska wyprodukowana w 1832 r. przez C. Lel'aucheux. Iglica była wbudowana w tylną część łuski. Zaletą lefoszówki było szybkie ładowanie, wadą (...)

lęgowy, lęgowy, gniazdowy

o ptakach, które gnieżdżą się na danym terenie.

lodówka, lodówka (Clangula hy emails L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. Zamieszkuje brzegi mórz podbiegunowych. W Polsce późną jesienią i zimą spotykana na przelotach.

locha, locha, samura

samica dzika (od trzeciego roku życia).

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.