Internetowy Słownik Łowiecki

Lankastrówka to rodzaj broni odtylcowej, której nazwa pochodzi od nazwiska Charlcsa W. Lancastera – londyńskiego konstruktora broni. Lancaster znany był przede wszystkim z udoskonalenia lefoszówki w roku 1852, wprowadzając do niej nabój z centralną spłoonką. W efekcie wyeliminował on konieczność stosowania bocznego zapłonu czy też skomplikowanego mechanizmu odpalenia, co uczyniło tę broń znacznie bardziej niezawodną i skuteczną.

Lankastrówka, będąc rodzajem broni odtylcowej, charakteryzuje się umiejscowionym z tyłu zamkiem lub komorą nabojową. Ładowanie tej broni polega na wsunięciu nabojów do komory za pomocą łuski pociskowej, co pozwala na szybkie i efektywne strzelanie. Dzięki usunięciu bocznego zapłonu poprawiła się także precyzja oraz możliwości ręcznej obsługi broni.

Lancaster nie tylko ulepszył samą konstrukcję broni odtylcowej, ale również zmienił całkowicie sposób działania jej mechanizmu – wprowadzając nowatorstwo w postaci naboi z centralną spłoonką. Jego innowacyjne podejście do broni stanowiło istotny krok naprzód w rozwoju techniki strzeleckiej oraz przyczyniło się do popularyzacji jednego z najbardziej znaczących osiągnięć w historii broni palnej.