Definicja hasła: lornetka
- lornetka
przyrząd optyczny ułatwiający oglądanie zwierzyny, znajdującej się w dużej odległości od myśliwego. Jest konieczna przy wykonywaniu odstrzałów selekcyjnych. Każda lornetka posiada swój symbol, który oznacza powiększenie i średnicę obiektywu (np. 7x50 - 7 oznacza powiększenie, 50 średnicę obiektywu w mm). Przy polowaniach nocnych ważna jest średnica obiektywu (przy tym samym powiększeniu im większa średnica obiektywu, tym jaśniejszy obraz). Ogólnie można powiedzieć, że dla myśliwych najprzydatniejsze są 1ornetki 7x50 i 10x50.
Lornetka to przyrząd optyczny składający się z dwóch soczewek umieszczonych w tubusie, który pozwala obserwować obiekty znajdujące się w dużej odległości. Soczewki są tak skonstruowane, by zapewnić użytkownikowi wyraźny obraz. Tubus lornetki wykonany jest z metalu lub tworzywa sztucznego, co zapewnia odporność na uszkodzenia mechaniczne. Aby ułatwić przenoszenie, lornetka jest wyposażona w uchwyt lub pasek na ramię.
Lornetka może być także wyposażona w dodatkowe funkcje, takie jak regulacja ostrości, regulacja dioptrii i filtry. Regulacja ostrości umożliwia dostosowanie obrazu do indywidualnych potrzeb użytkownika, natomiast regulacja dioptrii pozwala dopasować lornetkę do wady wzroku użytkownika. Filtry zaś pozwalają lepiej widzieć zwierzynę, nawet jeśli znajduje się ona w dużej odległości.
Dla myśliwych lornetka jest narzędziem niezbędnym do dokładnej obserwacji zwierzyny oraz określenia jej stanu zdrowia i płci. Jest przydatna przy wykonywaniu odstrzałów selekcyjnych, umożliwiając myśliwym dokonywanie selektywnych odstrzałów i ochronę populacji zwierzyny przed nadmiernym polowaniem. Przy polowaniach nocnych istotna jest średnica obiektywu lornetki - im większa średnica obiektywu przy danym powiększeniu, tym jaśniejszy obraz, dlatego najprzydatniejsze dla myśliwych są lornetki 7x50 i 10x50 ze względu na ich wszechstronność i jasność obrazu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lornetka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lufa
główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)
- luneta
optyczny przyrząd celowniczy, umożliwiający myśliwemu oddanie precyzyjnego strzału na odległość do 200 m (nie należy strzelać dalej niż 150 m). Lunety myśliwskie mogą mieć różne (...)
- latarnia
łeb wilka.
- lefoszówka
pierwsza odtylcowa strzelba myśliwska wyprodukowana w 1832 r. przez C. Lel'aucheux. Iglica była wbudowana w tylną część łuski. Zaletą lefoszówki było szybkie ładowanie, wadą (...)
- linienie
intensywne wypadanie włosów u zwierząt w rytmicznych odstępach czasowych (zazwyczaj rocznych).
- lęg
potomstwo ptasie z jednego zniesienia.
- loftki
gruby śrut o średnicy powyżej 4,5 mm używany do polowania na wilki
- lewka
lewa lufa strzelby myśliwskiej.
- legawiec
pies myśliwski wystawiający zwierzynę. Dawniej 1egawiec wystawiał zwierzynę kładąc się na ziemi (stąd nazwa). Do 1egawców należą triery, pointer, wyżły i gryfon.
- linia
szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).