Definicja hasła: lira
- lira
ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.
Lira - ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.
Lira to część ciała cietrzewia, stanowiąca jedno z najbardziej pożądanych trofeów łowieckich. Składa się z 12-14 długich piór, o charakterystycznym kształcie litery „V”. Pióra te są bardzo dekoracyjne i posiadają piękny wygląd, co sprawia, że są wielce cenione przez myśliwych. Lira jest czasami nazywana także „piórami cietrzewia” lub „ogonem cietrzewia”.
Przeszłość liry jako ozdoby sięga tradycji ludów łowieckich. W dawnych czasach pióra cietrzewia miały dla nich znaczenie kultowe i magiczne. Dziś lira jest często wykorzystywana do ozdabiania strojów łowieckich, wyrobów rzemieślniczych, a nawet mebli czy biżuterii. Jej oryginalny wygląd i połysk sprawiają, że stanowi ona doskonałą ozdobę w domach, restauracjach oraz innych miejscach publicznych.
Prawo łowieckie reguluje pozyskiwanie liry ze względu na ochronę gatunku cietrzewia. Uzyskanie tego trofeum wymaga zazwyczaj spełnienia określonych warunków oraz uzyskania odpowiednich zezwoleń i pozwoleń. Dla wielu myśliwych zdobycie liry jest ważnym wyróżnieniem i symbolem umiejętności oraz doświadczenia łowieckiego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lira w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- loftka
śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.
- lis, lis (Vulpes vulpes L.)
gatunek z rodziny psów. Długość ciała 60-90 cm, ogona 30-50 cm, ciężar 5-13 kg. Ubarwienie żółtorude, spód ciała i wewnętrzna strona nóg białawe, czubki uszu i dolne partie nóg (...)
- linijka
lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.
- legawiec
pies myśliwski wystawiający zwierzynę. Dawniej 1egawiec wystawiał zwierzynę kładąc się na ziemi (stąd nazwa). Do 1egawców należą triery, pointer, wyżły i gryfon.
- lotny
o młodych ptakach umiejących już latać.
- legowisko
1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane
- linia celowania
linia prosta łącząca oko myśliwego, przyrządy celownicze i cel (zob. celowanie).
- lustro, lusterko
jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz
- lufa
główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)
- locha, locha, samura
samica dzika (od trzeciego roku życia).