Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lira

lira

ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.

Lira - ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.

Lira to część ciała cietrzewia, stanowiąca jedno z najbardziej pożądanych trofeów łowieckich. Składa się z 12-14 długich piór, o charakterystycznym kształcie litery „V”. Pióra te są bardzo dekoracyjne i posiadają piękny wygląd, co sprawia, że są wielce cenione przez myśliwych. Lira jest czasami nazywana także „piórami cietrzewia” lub „ogonem cietrzewia”.

Przeszłość liry jako ozdoby sięga tradycji ludów łowieckich. W dawnych czasach pióra cietrzewia miały dla nich znaczenie kultowe i magiczne. Dziś lira jest często wykorzystywana do ozdabiania strojów łowieckich, wyrobów rzemieślniczych, a nawet mebli czy biżuterii. Jej oryginalny wygląd i połysk sprawiają, że stanowi ona doskonałą ozdobę w domach, restauracjach oraz innych miejscach publicznych.

Prawo łowieckie reguluje pozyskiwanie liry ze względu na ochronę gatunku cietrzewia. Uzyskanie tego trofeum wymaga zazwyczaj spełnienia określonych warunków oraz uzyskania odpowiednich zezwoleń i pozwoleń. Dla wielu myśliwych zdobycie liry jest ważnym wyróżnieniem i symbolem umiejętności oraz doświadczenia łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lira w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz

lisiurka

używana od XVI w. czapka zrobiona z lisa, z opuszczanymi na uszy klapami.

leżeć

o zwierzynie: przebywać w legowisku.

loftka

śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.

lot tokowy

lot odbywany przez samce ptaków w okresie godowym w poszukiwaniu samicy (np. wiosenne ciągi słonek - obloty).

legawiec

pies myśliwski wystawiający zwierzynę. Dawniej 1egawiec wystawiał zwierzynę kładąc się na ziemi (stąd nazwa). Do 1egawców należą triery, pointer, wyżły i gryfon.

lufa

główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)

lustro

biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).

Lebeau

belgijska strzelba produkowana od XIX w.