Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: linijka

linijka

lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.

Linijka to lekki czterokołowy pojazd konny, wykorzystywany od drugiej połowy XIX wieku do dziś w polowaniach z podjazdu. Składa się z dwóch osi, na których zamocowane są cztery koła i jest napędzana przez dwa lub trzy konie, które są uwiązane do linijki. Konie są wyposażone w specjalne uprzęże pozwalające im na swobodne poruszanie się. Linijka cechuje się lekką konstrukcją, umożliwiając szybkie i łatwe manewrowanie, oraz wyposażona jest w specjalne hamulce zapewniające precyzyjne i bezpieczne prowadzenie polowań. Pojazd posiada również daszek chroniący łowców przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Linijka nadal cieszy się popularnością w łowiectwie ze względu na możliwość szybkiego oraz precyzyjnego manewrowania, co stanowi doskonałe narzędzie do polowań z podjazdu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linijka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lusterko

plamy na skrzydłach kaczek, np. granatowoniebieskie u krzyżówki.

licówka

stara doświadczona lama, przewodniczka jeleniej chmary (lub danieli). Bardzo czujna pilnuje bezpieczeństwa całej chmary.

latacz

w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego (...)

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

lochanie

inaczej huczka.

latarnia

łeb wilka.

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

loftka

śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.

liściarka

młode pędy drzew i krzewów liściastych zebrane wraz z liśćmi w maju lub czerwcu; wysuszone i nasolone stanowią doskonałą karmi dla zwierzyny w czasie zimy.

lustro

biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).