Definicja hasła: linijka
- linijka
lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.
Linijka to lekki czterokołowy pojazd konny, wykorzystywany od drugiej połowy XIX wieku do dziś w polowaniach z podjazdu. Składa się z dwóch osi, na których zamocowane są cztery koła i jest napędzana przez dwa lub trzy konie, które są uwiązane do linijki. Konie są wyposażone w specjalne uprzęże pozwalające im na swobodne poruszanie się. Linijka cechuje się lekką konstrukcją, umożliwiając szybkie i łatwe manewrowanie, oraz wyposażona jest w specjalne hamulce zapewniające precyzyjne i bezpieczne prowadzenie polowań. Pojazd posiada również daszek chroniący łowców przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Linijka nadal cieszy się popularnością w łowiectwie ze względu na możliwość szybkiego oraz precyzyjnego manewrowania, co stanowi doskonałe narzędzie do polowań z podjazdu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linijka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- loftki
gruby śrut o średnicy powyżej 4,5 mm używany do polowania na wilki
- Lebeau
belgijska strzelba produkowana od XIX w.
- loszka
młoda samica dzika (drugi rok życia).
- luneta
optyczny przyrząd celowniczy, umożliwiający myśliwemu oddanie precyzyjnego strzału na odległość do 200 m (nie należy strzelać dalej niż 150 m). Lunety myśliwskie mogą mieć różne (...)
- linia oddziałowa
niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.
- lekko
rozkaz dla psa myśliwskiego, aby delikatnie trzymał aport.
- lornetka
przyrząd optyczny ułatwiający oglądanie zwierzyny, znajdującej się w dużej odległości od myśliwego. Jest konieczna przy wykonywaniu odstrzałów selekcyjnych. Każda lornetka posiada (...)
- loftka
śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.
- linia
szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.