Definicja hasła: loftka
- loftka
śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.
Loftka to rodzaj śrutu używanego w polowaniach na wilki, charakteryzujący się średnicą powyżej 4,5 mm. Dzięki swojej dużej średnicy loftka jest bardziej skuteczna w penetracji skóry i kości wilka, co pozwala zapewnić bezbolesne i efektywne zabicie zwierzęcia. Wykonana z wysokiej jakości stali, loftka cechuje się odpornością na korozję i działanie czynników atmosferycznych, co sprawia, że może być używana przez długi czas bez obawy o utratę skuteczności. Loftka znajduje szerokie zastosowanie w łowie na wilki oraz inne duże drapieżniki ze względu na swoją trwałość i skuteczność.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj loftka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lufa
główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)
- linijka
lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.
- licówka
stara doświadczona lama, przewodniczka jeleniej chmary (lub danieli). Bardzo czujna pilnuje bezpieczeństwa całej chmary.
- lefoszówka
pierwsza odtylcowa strzelba myśliwska wyprodukowana w 1832 r. przez C. Lel'aucheux. Iglica była wbudowana w tylną część łuski. Zaletą lefoszówki było szybkie ładowanie, wadą (...)
- Lefaucheux Casmir
francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.
- legowisko
1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane
- lustro, lusterko
jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz
- linia oddziałowa
niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.
- lira
ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.