Definicja hasła: lotki
- lotki
najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.
Lotki to najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększające powierzchnię lotną skrzydeł. Umieszczone na ich końcach, wykonane są z trwałego materiału odpornego na uszkodzenia mechaniczne oraz lekkiego, umożliwiającego ptakom swobodne poruszanie się w powietrzu. Lotki spełniają również funkcję aerodynamiczną, pozwalając ptakom na lepsze sterowanie podczas lotu i zwiększenie prędkości. Są wykorzystywane do manewrowania w powietrzu, umożliwiając unikanie przeszkód lub wykonywanie akrobacji lotniczych.
Ponadto lotki służą do ozdabiania upierzenia ptaka, nadając im uroku i różnorodności kolorów i kształtów. Mają także znaczenie komunikacyjne wśród ptaków, gdyż mogą być używane do oznaczania terytoriów lub partnera łowieckiego. Ich ułożenie oraz właściwości fizyczne czynią je kluczowymi elementami wyposażenia lotniczego ptaków, wpływając istotnie na ich zdolność do latania oraz zachowań społecznych i rozrodczych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lotki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lotny
o młodych ptakach umiejących już latać.
- leżeć
o zwierzynie: przebywać w legowisku.
- lęgowy, lęgowy, gniazdowy
o ptakach, które gnieżdżą się na danym terenie.
- legawiec
pies myśliwski wystawiający zwierzynę. Dawniej 1egawiec wystawiał zwierzynę kładąc się na ziemi (stąd nazwa). Do 1egawców należą triery, pointer, wyżły i gryfon.
- lis, lis (Vulpes vulpes L.)
gatunek z rodziny psów. Długość ciała 60-90 cm, ogona 30-50 cm, ciężar 5-13 kg. Ubarwienie żółtorude, spód ciała i wewnętrzna strona nóg białawe, czubki uszu i dolne partie nóg (...)
- latarnia
łeb wilka.
- linia
szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.
- linijka
lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.