Definicja hasła: lizawka
- lizawka, lizawka, solnik
urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.
Lizawka to urządzenie łowieckie, służące do podawania soli dzikiej zwierzynie grubej, mające na celu przyciągnięcie zwierząt do określonego miejsca. Jest to skuteczna metoda pozyskiwania zwierzyny, często wykorzystywana przez myśliwych. Lizawki występują w różnych kształtach i rozmiarach, najczęściej przybierają formę korytka lub słupka. Korytko wykonane jest z tworzywa sztucznego lub metalu, z otworem w środku umożliwiającym wsypanie soli. Słupek natomiast zazwyczaj wykonany jest z metalu i również posiada otwór na górze przeznaczony do wsypywania soli. Oba typy są skuteczne w przyciąganiu dzikiej zwierzyny.
Lizawki są proste w użyciu - po wsypaniu odpowiedniej ilości soli, umieszcza się je w wybranym miejscu i regularnie uzupełnia solą, aby utrzymać ich atrakcyjność dla zwierzyny. Ich używanie może znacząco uproszczać polowanie poprzez koncentrację dzikich zwierząt w wyznaczonym obszarze i zwiększenie szans na sukces polowania. Dzięki lizawkom myśliwi mogą kontrolować ruchy zwierzyny, a także lepiej monitorować jej zachowania i stan zdrowia. Lizawki stanowią istotny element strategii łowieckiej, pomagając efektywnie zarządzać populacją dzikich zwierząt oraz wspomagając ochronę tych gatunków poprzez monitorowanie ich stanu zdrowia i zachowań.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lizawka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lęgowy, lęgowy, gniazdowy
o ptakach, które gnieżdżą się na danym terenie.
- lusterko
plamy na skrzydłach kaczek, np. granatowoniebieskie u krzyżówki.
- legawiec
pies myśliwski wystawiający zwierzynę. Dawniej 1egawiec wystawiał zwierzynę kładąc się na ziemi (stąd nazwa). Do 1egawców należą triery, pointer, wyżły i gryfon.
- liściarka
młode pędy drzew i krzewów liściastych zebrane wraz z liśćmi w maju lub czerwcu; wysuszone i nasolone stanowią doskonałą karmi dla zwierzyny w czasie zimy.
- lis, lis (Vulpes vulpes L.)
gatunek z rodziny psów. Długość ciała 60-90 cm, ogona 30-50 cm, ciężar 5-13 kg. Ubarwienie żółtorude, spód ciała i wewnętrzna strona nóg białawe, czubki uszu i dolne partie nóg (...)
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.
- lot tokowy
lot odbywany przez samce ptaków w okresie godowym w poszukiwaniu samicy (np. wiosenne ciągi słonek - obloty).
- lufa
główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)
- Lefaucheux Casmir
francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.