Definicja hasła: lizawka
- lizawka, lizawka, solnik
urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.
Lizawka to urządzenie łowieckie, służące do podawania soli dzikiej zwierzynie grubej, mające na celu przyciągnięcie zwierząt do określonego miejsca. Jest to skuteczna metoda pozyskiwania zwierzyny, często wykorzystywana przez myśliwych. Lizawki występują w różnych kształtach i rozmiarach, najczęściej przybierają formę korytka lub słupka. Korytko wykonane jest z tworzywa sztucznego lub metalu, z otworem w środku umożliwiającym wsypanie soli. Słupek natomiast zazwyczaj wykonany jest z metalu i również posiada otwór na górze przeznaczony do wsypywania soli. Oba typy są skuteczne w przyciąganiu dzikiej zwierzyny.
Lizawki są proste w użyciu - po wsypaniu odpowiedniej ilości soli, umieszcza się je w wybranym miejscu i regularnie uzupełnia solą, aby utrzymać ich atrakcyjność dla zwierzyny. Ich używanie może znacząco uproszczać polowanie poprzez koncentrację dzikich zwierząt w wyznaczonym obszarze i zwiększenie szans na sukces polowania. Dzięki lizawkom myśliwi mogą kontrolować ruchy zwierzyny, a także lepiej monitorować jej zachowania i stan zdrowia. Lizawki stanowią istotny element strategii łowieckiej, pomagając efektywnie zarządzać populacją dzikich zwierząt oraz wspomagając ochronę tych gatunków poprzez monitorowanie ich stanu zdrowia i zachowań.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lizawka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lotki
najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.
- lusterko
plamy na skrzydłach kaczek, np. granatowoniebieskie u krzyżówki.
- lekko
rozkaz dla psa myśliwskiego, aby delikatnie trzymał aport.
- lornetka
przyrząd optyczny ułatwiający oglądanie zwierzyny, znajdującej się w dużej odległości od myśliwego. Jest konieczna przy wykonywaniu odstrzałów selekcyjnych. Każda lornetka posiada (...)
- leżeć
o zwierzynie: przebywać w legowisku.
- loftki
gruby śrut o średnicy powyżej 4,5 mm używany do polowania na wilki
- lufa
główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.
- lęg
potomstwo ptasie z jednego zniesienia.