Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lizawka

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

Lizawka to urządzenie łowieckie, służące do podawania soli dzikiej zwierzynie grubej, mające na celu przyciągnięcie zwierząt do określonego miejsca. Jest to skuteczna metoda pozyskiwania zwierzyny, często wykorzystywana przez myśliwych. Lizawki występują w różnych kształtach i rozmiarach, najczęściej przybierają formę korytka lub słupka. Korytko wykonane jest z tworzywa sztucznego lub metalu, z otworem w środku umożliwiającym wsypanie soli. Słupek natomiast zazwyczaj wykonany jest z metalu i również posiada otwór na górze przeznaczony do wsypywania soli. Oba typy są skuteczne w przyciąganiu dzikiej zwierzyny.

Lizawki są proste w użyciu - po wsypaniu odpowiedniej ilości soli, umieszcza się je w wybranym miejscu i regularnie uzupełnia solą, aby utrzymać ich atrakcyjność dla zwierzyny. Ich używanie może znacząco uproszczać polowanie poprzez koncentrację dzikich zwierząt w wyznaczonym obszarze i zwiększenie szans na sukces polowania. Dzięki lizawkom myśliwi mogą kontrolować ruchy zwierzyny, a także lepiej monitorować jej zachowania i stan zdrowia. Lizawki stanowią istotny element strategii łowieckiej, pomagając efektywnie zarządzać populacją dzikich zwierząt oraz wspomagając ochronę tych gatunków poprzez monitorowanie ich stanu zdrowia i zachowań.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lizawka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

las

zespół biologiczny (układ ekologiczny), w którym właściwe dla niego: szata roślinna (głównie drzewiasta), zwierzęta i czynniki przyrody nieożywionej są wzajemnie uzależnione.

Lebeau

belgijska strzelba produkowana od XIX w.

luneta

optyczny przyrząd celowniczy, umożliwiający myśliwemu oddanie precyzyjnego strzału na odległość do 200 m (nie należy strzelać dalej niż 150 m). Lunety myśliwskie mogą mieć różne (...)

liszka, liszka, lisica

samica lisa.

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

lepażówka

francuska strzelba kapiszonowa, a później odtylcowa, produkowana w XIX w. w fabryce Lepage'a.

lotki

najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

lufa

główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)

lira

ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.