Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lizawka

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

Lizawka to urządzenie łowieckie, służące do podawania soli dzikiej zwierzynie grubej, mające na celu przyciągnięcie zwierząt do określonego miejsca. Jest to skuteczna metoda pozyskiwania zwierzyny, często wykorzystywana przez myśliwych. Lizawki występują w różnych kształtach i rozmiarach, najczęściej przybierają formę korytka lub słupka. Korytko wykonane jest z tworzywa sztucznego lub metalu, z otworem w środku umożliwiającym wsypanie soli. Słupek natomiast zazwyczaj wykonany jest z metalu i również posiada otwór na górze przeznaczony do wsypywania soli. Oba typy są skuteczne w przyciąganiu dzikiej zwierzyny.

Lizawki są proste w użyciu - po wsypaniu odpowiedniej ilości soli, umieszcza się je w wybranym miejscu i regularnie uzupełnia solą, aby utrzymać ich atrakcyjność dla zwierzyny. Ich używanie może znacząco uproszczać polowanie poprzez koncentrację dzikich zwierząt w wyznaczonym obszarze i zwiększenie szans na sukces polowania. Dzięki lizawkom myśliwi mogą kontrolować ruchy zwierzyny, a także lepiej monitorować jej zachowania i stan zdrowia. Lizawki stanowią istotny element strategii łowieckiej, pomagając efektywnie zarządzać populacją dzikich zwierząt oraz wspomagając ochronę tych gatunków poprzez monitorowanie ich stanu zdrowia i zachowań.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lizawka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

linienie

intensywne wypadanie włosów u zwierząt w rytmicznych odstępach czasowych (zazwyczaj rocznych).

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

legowisko

1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane

Lefaucheux Casmir

francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.

lawerak

seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)

Lebeau

belgijska strzelba produkowana od XIX w.

loftki

gruby śrut o średnicy powyżej 4,5 mm używany do polowania na wilki

lotny

o młodych ptakach umiejących już latać.

lis, lis (Vulpes vulpes L.)

gatunek z rodziny psów. Długość ciała 60-90 cm, ogona 30-50 cm, ciężar 5-13 kg. Ubarwienie żółtorude, spód ciała i wewnętrzna strona nóg białawe, czubki uszu i dolne partie nóg (...)

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz