Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: linia celowania

linia celowania

linia prosta łącząca oko myśliwego, przyrządy celownicze i cel (zob. celowanie).

Linia celowania to kluczowe pojęcie w łowiectwie, oznaczające prostą linię łączącą oko myśliwego, przyrządy celownicze i cel. Jest to fundamentalny element niezbędny do precyzyjnego strzelania, umożliwiający osiągnięcie właściwej celności strzału. Aby uzyskać właściwą linię celowania, niezbędne jest przeprowadzenie procesu zgrywania, polegającego na ustawieniu w jednej linii oka, celownika i celu. Jest to kluczowy etap przed oddaniem strzału, mający decydujący wpływ na trafność i skuteczność strzału.

Linia celowania stanowi istotny element każdego strzału myśliwego, gdyż jej właściwe ustanowienie decyduje o trafieniu w cel. W zależności od sytuacji polowania oraz używanego sprzętu myśliwski może korzystać z różnych przyrządów celowniczych takich jak luneta, teleskop czy kolimator w celu ustalenia właściwej linii celowania. Poprawne ustanowienie linii celowania przed oddaniem każdego strzału jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności polowania oraz bezpieczeństwa zarówno dla myśliwego, jak i otoczenia.

Wniosek: Linia celowania jest zatem kluczowym elementem w procesie polowania, mającym decydujący wpływ na trafność i skuteczność strzału. Stanowi fundamentalną zasadę techniki strzeleckiej, która wymaga starannej realizacji przed każdym oddaniem strzału podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj linia celowania w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz

lot tokowy

lot odbywany przez samce ptaków w okresie godowym w poszukiwaniu samicy (np. wiosenne ciągi słonek - obloty).

lefoszówka

pierwsza odtylcowa strzelba myśliwska wyprodukowana w 1832 r. przez C. Lel'aucheux. Iglica była wbudowana w tylną część łuski. Zaletą lefoszówki było szybkie ładowanie, wadą (...)

leżeć

o zwierzynie: przebywać w legowisku.

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

locha, locha, samura

samica dzika (od trzeciego roku życia).

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

legawiec

pies myśliwski wystawiający zwierzynę. Dawniej 1egawiec wystawiał zwierzynę kładąc się na ziemi (stąd nazwa). Do 1egawców należą triery, pointer, wyżły i gryfon.

lustro

biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).

liniak

ssak w okresie linienia i ptak w czasie pierzenia.