Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: locha

locha, locha, samura

samica dzika (od trzeciego roku życia).

Locha to samica dzika, mająca co najmniej trzy lata. W tym wieku samice dzików osiągają dojrzałość płciową oraz zdolność do rozmnażania. Charakteryzują się one większymi i bardziej wyraźnymi rogami w porównaniu do samców, a także posiadają szersze biodra i mocniejszy pysk. Ich obecność w ekosystemie odgrywa istotną rolę, ponieważ młode dziki stanowią ważne źródło pożywienia dla innych drapieżników. Dodatkowo lochy pełnią istotną funkcję w populacji dzików, będąc głównymi nauczycielkami dla młodych osobników, ucząc je umiejętności potrzebne do przetrwania w naturalnym środowisku. Ponadto są one ważnym obiektem polowań dla myśliwych ze względu na kontrolę populacji dzikich zwierząt oraz zdobycie smacznego mięsa.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj locha w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

Lebeau

belgijska strzelba produkowana od XIX w.

lochanie

inaczej huczka.

lawerak

seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)

lodówka, lodówka (Clangula hy emails L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. Zamieszkuje brzegi mórz podbiegunowych. W Polsce późną jesienią i zimą spotykana na przelotach.

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

Lefaucheux Casmir

francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

lis, lis (Vulpes vulpes L.)

gatunek z rodziny psów. Długość ciała 60-90 cm, ogona 30-50 cm, ciężar 5-13 kg. Ubarwienie żółtorude, spód ciała i wewnętrzna strona nóg białawe, czubki uszu i dolne partie nóg (...)

lustro

biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).

linijka

lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.