Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: latarnia

latarnia

łeb wilka.

Latarnia - łeb wilka to zewnętrzna część pyska wilka, która jest szczególnie istotna w procesie identyfikacji gatunku. Najczęściej przyjmuje kształt trójkątny, z wyraźnymi liniami na czole i policzkach oraz charakterystycznymi cechami takimi jak duże, okrągłe oczy, małe i stojące uszy, zamknięte usta oraz czarny lub brązowy nos. Latarnia stanowi również istotną cechę płciową wilków; samce zazwyczaj posiadają większe latarnie niż samice, a ich uszy są bardziej sterczące. Istnieją także różnice w kształcie latarni między poszczególnymi rasami wilków, takie jak różnice w kolorze i rozmiarze futra na czole oraz kształcie latarni. Wilki arktyczne charakteryzują się białym lub srebrnym futrem na czole, podczas gdy wilki borealne mają ciemniejsze futro i większą latarnię.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj latarnia w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lepażówka

francuska strzelba kapiszonowa, a później odtylcowa, produkowana w XIX w. w fabryce Lepage'a.

Lefaucheux Casmir

francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

latacz

w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego (...)

linia

szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).

lisiurka

używana od XVI w. czapka zrobiona z lisa, z opuszczanymi na uszy klapami.

lampy

oczy wilka.

las

zespół biologiczny (układ ekologiczny), w którym właściwe dla niego: szata roślinna (głównie drzewiasta), zwierzęta i czynniki przyrody nieożywionej są wzajemnie uzależnione.

lotki

najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.