Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: latarnia

latarnia

łeb wilka.

Latarnia - łeb wilka to zewnętrzna część pyska wilka, która jest szczególnie istotna w procesie identyfikacji gatunku. Najczęściej przyjmuje kształt trójkątny, z wyraźnymi liniami na czole i policzkach oraz charakterystycznymi cechami takimi jak duże, okrągłe oczy, małe i stojące uszy, zamknięte usta oraz czarny lub brązowy nos. Latarnia stanowi również istotną cechę płciową wilków; samce zazwyczaj posiadają większe latarnie niż samice, a ich uszy są bardziej sterczące. Istnieją także różnice w kształcie latarni między poszczególnymi rasami wilków, takie jak różnice w kolorze i rozmiarze futra na czole oraz kształcie latarni. Wilki arktyczne charakteryzują się białym lub srebrnym futrem na czole, podczas gdy wilki borealne mają ciemniejsze futro i większą latarnię.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj latarnia w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lefoszówka

pierwsza odtylcowa strzelba myśliwska wyprodukowana w 1832 r. przez C. Lel'aucheux. Iglica była wbudowana w tylną część łuski. Zaletą lefoszówki było szybkie ładowanie, wadą (...)

latarnia

łeb wilka.

legawiec

pies myśliwski wystawiający zwierzynę. Dawniej 1egawiec wystawiał zwierzynę kładąc się na ziemi (stąd nazwa). Do 1egawców należą triery, pointer, wyżły i gryfon.

leżeć

o zwierzynie: przebywać w legowisku.

linijka

lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.

lepażówka

francuska strzelba kapiszonowa, a później odtylcowa, produkowana w XIX w. w fabryce Lepage'a.

lodówka, lodówka (Clangula hy emails L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. Zamieszkuje brzegi mórz podbiegunowych. W Polsce późną jesienią i zimą spotykana na przelotach.

lotny

o młodych ptakach umiejących już latać.

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.