Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: latarnia

latarnia

łeb wilka.

Latarnia - łeb wilka to zewnętrzna część pyska wilka, która jest szczególnie istotna w procesie identyfikacji gatunku. Najczęściej przyjmuje kształt trójkątny, z wyraźnymi liniami na czole i policzkach oraz charakterystycznymi cechami takimi jak duże, okrągłe oczy, małe i stojące uszy, zamknięte usta oraz czarny lub brązowy nos. Latarnia stanowi również istotną cechę płciową wilków; samce zazwyczaj posiadają większe latarnie niż samice, a ich uszy są bardziej sterczące. Istnieją także różnice w kształcie latarni między poszczególnymi rasami wilków, takie jak różnice w kolorze i rozmiarze futra na czole oraz kształcie latarni. Wilki arktyczne charakteryzują się białym lub srebrnym futrem na czole, podczas gdy wilki borealne mają ciemniejsze futro i większą latarnię.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj latarnia w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lawerak

seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)

locha, locha, samura

samica dzika (od trzeciego roku życia).

lornetka

przyrząd optyczny ułatwiający oglądanie zwierzyny, znajdującej się w dużej odległości od myśliwego. Jest konieczna przy wykonywaniu odstrzałów selekcyjnych. Każda lornetka posiada (...)

legowisko

1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane

lis, lis (Vulpes vulpes L.)

gatunek z rodziny psów. Długość ciała 60-90 cm, ogona 30-50 cm, ciężar 5-13 kg. Ubarwienie żółtorude, spód ciała i wewnętrzna strona nóg białawe, czubki uszu i dolne partie nóg (...)

latarnia

łeb wilka.

lęgowy, lęgowy, gniazdowy

o ptakach, które gnieżdżą się na danym terenie.

lotki

najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.

lisiurka

używana od XVI w. czapka zrobiona z lisa, z opuszczanymi na uszy klapami.

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz