Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: latarnia

latarnia

łeb wilka.

Latarnia - łeb wilka to zewnętrzna część pyska wilka, która jest szczególnie istotna w procesie identyfikacji gatunku. Najczęściej przyjmuje kształt trójkątny, z wyraźnymi liniami na czole i policzkach oraz charakterystycznymi cechami takimi jak duże, okrągłe oczy, małe i stojące uszy, zamknięte usta oraz czarny lub brązowy nos. Latarnia stanowi również istotną cechę płciową wilków; samce zazwyczaj posiadają większe latarnie niż samice, a ich uszy są bardziej sterczące. Istnieją także różnice w kształcie latarni między poszczególnymi rasami wilków, takie jak różnice w kolorze i rozmiarze futra na czole oraz kształcie latarni. Wilki arktyczne charakteryzują się białym lub srebrnym futrem na czole, podczas gdy wilki borealne mają ciemniejsze futro i większą latarnię.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj latarnia w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

licówka

stara doświadczona lama, przewodniczka jeleniej chmary (lub danieli). Bardzo czujna pilnuje bezpieczeństwa całej chmary.

latacz

w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego (...)

liniak

ssak w okresie linienia i ptak w czasie pierzenia.

liściarka

młode pędy drzew i krzewów liściastych zebrane wraz z liśćmi w maju lub czerwcu; wysuszone i nasolone stanowią doskonałą karmi dla zwierzyny w czasie zimy.

lira

ogon cietrzewia, piękne trofeum z tego ptaka.

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz

loty

skrzydła ptaków.

lawerak

seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)

linijka

lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.